หลินตั้นจวงอาบร่างด้วยเปลวเพลิงสีแดง เส้นผมยาวพลิ้วราวกับเปลวไฟเต้นระบำ อำนาจมารสะท้านฟ้า
อู๋ไป๋เห็นดังนั้น ไม่ทันได้คิดอะไรมาก
“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!”
สองมือผนึกคาถาอย่างรวดเร็ว โซ่ชีวิตมรณะสีขาวดำสานประสานกัน พุ่งเข้าใส่หลินตั้นจวงเพื่อจะควบคุมตัวนางไว้ก่อน
ใครจะคิด หลินตั้นจวงยื่นมือออกมา คว้าโซ่ชีวิตมรณะไว้ได้
ฉี่! โซ่ชีวิตมรณะถูกหลอมสลายไปต่อหน้าต่อหน้า
อู๋ไป๋ตกใจอย่างมาก!
“ตั้นจวง ตั้นจวง...”
การตอบสนองของหลินตั้นจวงกลับเป็นฝ่ามือดุดัน ไอมารน่าสะพรึงกลัวพัดพาเปลวเพลิงสีแดงเข้าโจมตีอู๋ไป๋
อู๋ไป๋หลบหลีก
“ตูม!”
กำแพงถูกเจาะเป็นรูใหญ่ทันที ทั้งบ้านพักสั่นสะเทือนไม่หยุด
หลินตั้นจวงบินออกไปทางรูใหญ่บนกำแพง
อู๋ไป๋ยกมือขึ้น น้ำค้างแข็งปกคลุม แช่แข็งทั้งห้องทันที ดับไฟที่ลุกไหม้ แล้วรีบไล่ตามออกไป
หลินตั้นจวงเป็นเพียงขั้นสูงระดับมนุษย์ แต่เมื่อไข่มุกอสูรหลุดพ้นจากการควบคุม พลังของนางกลับสูงจนน่าตกใจ พุ่งทะยานขึ้นฟ้าเตรียมจากไป
อู๋ไป๋จะมองดูนางจากไปได้อย่างไร?
ร่างวูบไหว เข้าขวางทางหลินตั้นจวงไว้ตรงหน้า
ตอนนี้หลินตั้นจวงถูกไข่มุกอสูรควบคุม หมดสติสัมปชัญญะไปแล้ว เมื่อเผชิญหน้ากับคนที่ขวางอยู่ตรงหน้า ไม่ลังเลที่จะยกมือตบออกไปหนึ่งฝ่ามือ
ไอมารพัดพาเข้าโจมตีอู๋ไป๋
อู๋ไป๋ยกมือ สั่นสะเทือนกลางอากาศ มิติตรงหน้าบิดเบี้ยวทันที สลายไอมารจนแตกกระจาย
ใครจะคิด หลินตั้นจวงตบสองฝ่ามือพร้อมกัน ไอมารพัดพาเปลวเพลิงสีแดงน่าสะพรึงกลัว ปกคลุมทั่วท้องฟ้า
สีหน้าอู๋ไป๋เปลี่ยนไปเล็กน้อย สองมือผนึกคาถาอย่างรวดเร็ว