หลินตั้นจวงเผชิญหน้ากับวงล้อมรกตและดาบที่โปรยปรายเต็มฟ้า ไอมารบนร่างยิ่งน่าสะพรึงกลัวขึ้นไปอีก
"ตู้ม!"
ไอมารพัดพาเปลวเพลิงสีแดงอันน่าสะพรึงพวยพุ่งออกมา ดุจเมฆเพลิงลุกโชนกลางเวหา
เสียงระเบิดกัมปนาทสะเทือนฟ้าดิน!
พายุกลางเวหาพัดกระหน่ำออกไปรอบทิศอย่างไร้ความปราณี มิติปริภูมิเบี้ยวบิด เมฆมัวฟ้าหม่น
หงส์มรกตถูกแรงสั่นสะท้านจนร่วงหล่นจากกลางฟ้า แต่ระหว่างตกก็ประคองร่างไว้ได้อย่างรวดเร็ว
ฟึ่บ! ปีกสีมรกตกางออกเบื้องหลัง
กระพือปีกคราหนึ่ง หงส์มรกตนับสิบพุ่งออกมา เสียงเสียดแทงอากาศเสียดหูชวนให้จิตใจเยือกเย็น
หลินตั้นจวงมีเปลวเพลิงสีแดงห่อหุ้มรอบตัว ยกมือขึ้นสั่นสะเทือนกลางอากาศ
"ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!"
วงล้อมรกตลูกแล้วลูกเล่าถูกพลังอันน่าสะพรึงทำลายแตกเป็นเสี่ยง
"พลังในตัวนางยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ" มู่จิ่วโจวขมวดคิ้วกล่าว
อู๋ไป๋ย่อมสัมผัสได้ พลังของหลินตั้นจวงไม่เพียงแข็งแกร่งขึ้น แต่ยังทะยานสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
"มู่มู่ เป่าเอ๋อร์ ให้ทุกคนถอนตัวออกจากจวน"
ดูจากตอนนี้ พลังทำลายล้างของหลินตั้นจวงน่าสะพรึงเกินไป ไอมารน่าสะพรึงบนร่าง คนธรรมดาแตะก็ตาย โดนก็ดับ
ดังคำว่า เทพเซียนต่อสู้ มนุษย์เดือดร้อน
หากหลินตั้นจวงโจมตีพื้นดิน ย่อมสร้างความเสียหายและความสูญเสียครั้งใหญ่
ถังเป่าเอ๋อร์และเหลย มู่มู่ไม่กล้าชักช้า พวกนางไม่โง่ หลินตั้นจวงตอนนี้ไม่ใช่คนที่พวกนางรู้จักอีกต่อไป
สองสาวอุ้มถังถังและเจ้ากลมน้อย ให้คนรับใช้และบอดี้การ์ดตระกูลหลินรีบถอนตัว
คนรับใช้และบอดี้การ์ดตระกูลหลินรวมกันหลายสิบคน การอพยพดึงดูดความสนใจของหลินตั้นจวง