"สามี เยี่ยนเหยียนล่ะ? พวกนายฆ่าเขาได้แล้วเหรอ?"
อู๋ไป๋ส่ายหน้าเล็กน้อย "ไอ้หมอนี่รับมือยากจริง ๆ สองครั้งแล้วก็ยังฆ่ามันไม่ได้ ปล่อยให้มันหนีไปได้"
"หนีไปได้?" หลินตั้นจวงเต็มไปด้วยความกังวล
"เกิดอะไรขึ้น?"
หลินตั้นจวงกล่าวว่า "เยี่ยนเหยียนเพิ่งฟื้นขึ้นมาไม่นาน คงเกี่ยวข้องกับการฟื้นฟูของพลังวิญญาณในฟ้าดิน"
"ข้าได้ยินมันบอกว่า ก่อนที่จะหลับไหล มันได้สลายพลังทั้งหมดในร่าง ก่อเกิดเป็นไข่มุกอสูรห้าเม็ดกระจัดกระจายสู่โลกมนุษย์ แล้วตามหาเลือดเนื้อของเผ่ามารมาใช้เลือดบ่มเลี้ยงไข่มุกอสูรให้"
"ตอนที่ข้าถูกจับ ตอนนั้นยังมีผู้หญิงสองคนที่เหมือนกับข้า ก็คือเป็นเลือดเนื้อของเผ่ามาร ไข่มุกอสูรที่พวกนางดูแลอยู่ถูกเยี่ยนเหยียนดูดซับและหลอมรวมไปแล้ว"
"แค่ไข่มุกอสูรสองเม็ด ก็ทำให้ระดับพลังของเยี่ยนเหยียนก้าวกระโดดรวดเร็ว ไปถึงขั้นน่าหวาดกลัว ถ้าไม่ใช่เพราะอาวุธสังหารชิ้นนั้นที่ท่านให้ข้า เกรงว่าข้าคงถูกมันทำร้ายเช่นกัน"
ใจของอู๋ไป๋พลันบีบรัดแน่น ต้องขอบคุณเกล็ดมังกรที่อ๋าวหวงมอบให้เขา
ก่อนหน้านี้เขายังสงสัยอยู่เลย ด้วยระดับพลังของหลินตั้นจวง นางเอาตัวรอดต่อหน้าคนมากมายได้อย่างไร? ที่แท้ก็อาศัยเกล็ดมังกรนั่นข่มขวัญ
ซีเหมินอวิ๋นอี้กล่าว "ท่านอู๋ ไอ้เสี่ยวเยี่ยนนั่นแค่ดูดซับและหลอมรวมไข่มุกอสูรไปสองเม็ด พลังก็ร้ายกาจถึงเพียงนี้แล้ว หากให้มันหลอมรวมไข่มุกอสูรทั้งห้าเม็ดหมด ผู้ใดในโลกนี้จะเป็นคู่ต่อสู้มันได้?"
อู๋ไป๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย ผงกศีรษะเบา ๆ
"ภรรยา เจ้ารู้เบาะแสของไข่มุกอสูรอีกสองเม็ดไหม?"