ดวงตาอู๋ไป๋สั่นไหวเล็กน้อย เขามองไปที่หนิงเทียนแล้วถามว่า "นายไม่เคยสงสัยฉันเลยเหรอ?"
"จะสงสัยอะไรล่ะ"
"สงสัยว่าฉันอยากจะสร้างจักรวาลใหม่ขึ้นมา เพราะต้นไม้สรรพโลกอยู่ในมือฉัน"
หนิงเทียนขำออกมาไม่ทันตั้งตัว "ถ้าเธออยากจะสร้างสรรพโลกใหม่ขึ้นมาจริง ๆ แล้วทำไมต้องใช้ร่างตัวเองไปเย็บวงล้อการเกิดใหม่ด้วย"
อู๋ไป๋: "......."
"ก็จริงนะ ดูเหมือนฉันถามโง่ ๆ ไปเอง"
หนิงเทียนเตือนอีกครั้ง "อู๋ไป๋ ต้องจำไว้ให้ดี ต้องซ่อนต้นไม้สรรพโลกไว้ให้มิดชิดนะ เข้าใจไหม"
อู๋ไป๋พยักหน้า "วางใจเถอะ ยังกับตัวฉันเองก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันอยู่ตรงไหน"
เขาเกิดความสงสัยขึ้นมาลอย ๆ จึงถามว่า "แล้วมู่เทียนรู้ได้ยังไงว่าฉันเคยเห็นต้นไม้สรรพโลก"
"เรื่องนี้คงต้องรอสอบปากคำเสร็จก่อนถึงจะมีคำตอบให้ได้"
อู๋ไป๋พยักหน้า
จริง ๆ แล้วอู๋ไป๋เดาว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นความบังเอิญ อาจมีคนมาพบเขาเคยเห็นต้นไม้สรรพโลก แล้วมู่เทียนถึงมาที่นี่ เพื่อตามรอยกลิ่นอายของต้นไม้สรรพโลกที่สัมผัสได้จากตัวเขา
อู๋ไป๋สงสัยอีกว่า "แล้วพวกนายรู้ได้ยังไงว่ามู่เทียนปรากฏตัวขึ้น"
"สรรพโลกทั้งหมดอยู่ภายใต้การจับตามองของเราตลอดเวลา ทันทีที่มู่เทียนปรากฏตัว เรารับข่าวทันที... เพื่อจะได้รู้ว่าจุดประสงค์ของเขาคืออะไร เราเลยยังไม่ลงมือ"
หนิงเทียนหยุดคิดชั่วครู่แล้วกล่าวต่อ "ไม่คิดว่าเขาจะมาเพราะเธอ ดูท่าพวกนั้นยังใจร้ายไม่ตาย ยังหวังจะเอาต้นไม้สรรพโลกไปอยู่"
ดวงตาอู๋ไป๋สั่นไหว "สำนักเชินซวีมีคนฝั่งพวกนายอยู่ใช่ไหม"