นี่คือภรรยาตัวจริง พูดหยอกสามีตัวเองไม่เกรงใจเลยสักนิด
ถึงแม้อู๋ไป๋จะปากบอกว่าอ้าวซู่ไม่เห็นจะเอาอะไร แต่เขาก็รู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองเทียบกับอ้าวซู่ไม่ได้เลย ต่างกันราวฟ้ากับดิน
เห็นฝีมือของเจ้าเงือกอ๋าวมาแล้ว ถ้าคิดด้วยเข่าก็ยังรู้ว่าอ้าวซู่นั้นแข็งแกร่งแค่ไหน
หรือว่าอ้าวซู่จะเปลี่ยนกฎของแดนปีศาจมืดจริงๆ?
ไม่อย่างนั้นก็อธิบายไม่ได้ว่าทำไมคนในแดนปีศาจมืดถึงไม่เคยทะลวงไปถึงขั้นเทียนม่อเลยสักคน (เมื่อวานกลับมาดูถึงรู้ว่าเขียนระดับผิดไป ต้องเป็นไม่สามารถทะลวงไปถึงขั้นเทียนม่อ ไม่ใช่ขั้นม่อเซียน ขอโทษจริงๆ!)
ไม่ว่าจะเป็นฝีมืออ้าวซู่หรือไม่ แต่สถานการณ์ตอนนี้เป็นผลดีกับตัวเอง
อู๋ไป๋เงยหน้ามองชั้นเมฆที่หมุนวนอยู่บนฟ้า มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
รอสายฟ้าฟาดผ่านไป สามปีศาจใหญ่ไม่ตายก็ต้องบาดเจ็บสาหัส ถึงตอนนั้นก็เป็นจังหวะที่เขาจะลงมือ
"ครืนๆ!"
ฟ้าดินสั่นสะเทือน
สายฟ้ารวมตัวกัน
อู๋ไป๋รู้ว่าสายฟ้าฟาดกำลังจะมา
เขามองไปที่สามปีศาจใหญ่
สามปีศาจใหญ่ทั้งตัวดำเกรียม ไม่รู้จะตายหรือรอด
"ตูม!"
สายฟ้าที่รุนแรงราวกับน้ำตกกระหน่ำลงมา
สามปีศาจใหญ่ที่ดูเหมือนจะไร้สติอยู่ดีๆ ก็กระโดดขึ้นมา ขวานปีศาจในมือเปล่งแสงเจิดจ้า หลุดออกจากมือ พุ่งตัดกับสายฟ้าที่ตกลงมา
"ที่แท้ไอ้แก่นี่แกล้งตายตลอด คิดจะหลอกสายฟ้าฟาดน่ะสิ"
อู๋ไป๋หัวเราะเย็นๆ พูดต่อ: "คิดจะใช้ขวานปีศาจสู้กับสายฟ้าฟาด ไอ้แก่นี่สมองไม่ดีจริงๆ"