อู๋ไป๋ทำหน้าเหมือนจะขานรับไม่ถูก
"เลิกฝันได้แล้ว จินอวี่หัวเป็นผู้สร้างยันต์ บำเพ็ญพลังจิตไว้ด้วย นายยังไม่ทันเข้าใกล้ก็โดนจับได้แล้ว"
"ที่สำคัญที่สุด ฝีมือคุณปู่นั่นไม่ใช่ธรรมดา ใกล้เคียงกับนายเลยล่ะ"
ซีเหมินยุนอี้เกาหัวแก๊ก "งั้นนายว่ายังไง?"
"หาทางอื่นก็แล้วกัน"
"ช่วงนี้อย่าไปยุ่งกับจินอวี่หัว ฉันจะลองหาวิธีถามเรื่องวิธีไปยังเผ่ามารจากเขาดู"
"พรุ่งนี้ฉันจะขอใบท้าทายจากจินอวี่หัวสักใบ ลองดูว่าจะแหย่ข้อมูลอะไรที่เป็นประโยชน์จากปากพวกเผ่ามารได้ไหม"
วันรุ่งขึ้น จินอวี่หัวก็มาตามที่คิดจริง ๆ
คุณปู่คนนี้ได้ลิ้มรสความหวานของยาบำรุงพลังเทพเข้าให้แล้ว
อู๋ไป๋ก็ยกระดับขอยันต์ชั้น 3 มาหนึ่งชุด
"ท่านผู้เฒ่า ผมอยากขึ้นแท่นสังหารมาร ไม่ทราบว่าจะขอใบท้าทายจากท่านได้ไหม"
จินอวี่หัวหัวเราะก้อง "เรื่องแค่นี้เอง น้องไปบอกเหวยเทียนสิงสักคำก็จบแล้วไม่ใช่หรือ"
ว่าแล้วก็หยิบใบท้าทายออกมาให้อู๋ไป๋สักหย่อม
ส่งจินอวี่หัวกลับไปแล้ว อู๋ไป๋ก็ไม่ได้ใช้ใบท้าทายทันที
เปิดใบท้าทายออกมาศึกษา
ระดับยันต์บนใบท้าทายสูงมาก อู๋ไป๋ลองคัดลอกขีดเขียนตามไปหลายรอบก็ไม่เป็นท่า
ลอกตามแบบได้ วาดออกมาได้จริง แต่ไม่มีพลังใด ๆ
ดูเหมือนถ้าไม่มีวิธีขีดเขียนที่ถูกต้อง แม้จะวาดเหมือนเป๊ะแค่ไหนก็เป็นได้แค่กระดาษเปล่า
"เฮ้ย อู๋ นายลังเลอะไรอยู่เนี่ย?"
เห็นอู๋ไป๋ถือใบท้าทายค้างไว้นานโดยไม่ยอมใช้ ซีเหมินยุนอี้ก็ถามอย่างสงสัย
อู๋ไป๋ถอนใจเบา ๆ แล้วว่า
"สิ่งนี้ไม่ใช่แค่ใบท้าทาย มันยังเป็นบัญชีเรียกชีวิตด้วย"
"หมายความว่ายังไง?"
"พอใบท้าทายนี้ถูกใช้ ก็หมายความว่าคนเผ่ามารหนึ่งคนจะต้องตาย"
ซีเหมินยุนอี้พูดเสียงหนักแน่น
"พวกต่ำช้าในเทพภพนี่ ไม่เคยจะปล่อยทางรอดให้พวกเผ่ามารเลย คนเผ่ามารนี่มันแค่หินลับมีดของมนุษย์เท่านั้นเอง"
แววตาอู๋ไป๋เย็นเยียบ
คนเผ่ามารแพ้ก็ต้องตาย ชนะก็ยังจะถูกผู้บังคับใช้กฎฆ่าทิ้ง
อู๋ไป๋คิดตั้งนาน สุดท้ายก็เก็บใบท้าทายกลับไป
"หาทางอื่นรู้เรื่องวิธีไปเผ่ามารก็แล้วกัน"
ใช้ใบท้าทายน้อยลงหนึ่งใบ ก็ช่วยคนเผ่ามารได้หนึ่งคน ช่วยได้สักคนก็ช่วยไปก่อน