เมื่อได้ยินคำพูดของซีเหมินหยุนอี้ อู๋ไป๋ก็อดขำไม่ได้
"ตั้งแต่พวกเรามาถึงหิมะแดนนี้ เราก็ไม่มีทางถอยแล้ว ชนะหรือแพ้ มีชีวิตหรือตาย"
"เฮ้ยๆๆ...พูดให้มันน่ากลัวขนาดนั้นทำไม ฉันยังไม่อยากตายเลยนะ ยังมีเสี่ยวหย่ากับลูกที่ต้องดูแลอีก"
อู๋ไป๋ยิ้ม "งั้นเราก็ไม่มีทางเลือก ต้องชนะเท่านั้น"
"เฮียอู๋ เฮียวางแผนยังไง?"
อู๋ไป๋ครุ่นคิดชั่วครู่แล้วกล่าว
"ฉันจะหาทางล่อให้ผู้อาวุโสที่ห้ากับจินยูฮวาออกไป ส่วนนายกับเสี่ยวกวยไปทำลายม่านพลังกั้นใหญ่"
ซีเหมินหยุนอี้หันไปมองเสี่ยวกวย "เสี่ยวกวย นายเข้าใจเรื่องอาคมม่านพลังไหม?"
"พอรู้บ้าง ก่อนหน้านี้นายท่านเคยสอนไว้"
อู๋ไป๋พูด "คืนนี้ทุกคนพักผ่อนให้เต็มที่ สะสมกำลังไว้ พรุ่งนี้ลงมือ"
วันรุ่งขึ้น ช่วงเช้า
อู๋ไป๋จัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วออกเดินทางไปเพียงลำพัง
แต่พอเดินออกจากหอแลกเปลี่ยน เตรียมจะไปต่อ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย รีบหลบซ่อนตัวเข้าไปในหมู่ฝูงชน
เพราะที่หน้าประตูหอแลกเปลี่ยน เขาเห็นคนสองคน
ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง
ฉางคงกับเสี่ยวชิง
ฉางคงยิ้มราวกับดอกไม้บาน ไม่รู้กำลังพูดอะไรกับเสี่ยวชิง
ส่วนเสี่ยวชิงเฉยเมยไร้อารมณ์ ใบหน้าเย็นชา
อู๋ไป๋แอบสังเกตเสี่ยวชิง เห็นสภาพของเขาดีขึ้นมาก ใจก็โล่งขึ้นโดยอัตโนมัติ
ดูท่าเสี่ยวชิงสำเร็จแล้วล่ะ
แต่ทำไมทั้งสองคนถึงมาที่นี่?
แววตาของอู๋ไป๋กระพริบวูบ ดูท่าต้องรีบลงมือให้เร็วขึ้นแล้ว
ถึงเขาจะปลอมตัวมา แต่ก็หลอกฉางคงไม่ได้
ผู้หญิงบ้านี่ ตามติดไม่เลิกจริง ๆ
ทันใดนั้น ฉางคงก็หันศีรษะมองมาทางเขา
อู๋ไป๋รีบก้มหน้าลง
ฉางคงแสดงความสงสัยในสายตา เมื่อครู่เธอรู้สึกได้อย่างแม่นยำว่ามีใครแอบมองเธออยู่
แต่มองรอบตัวไปหนึ่งรอบก็ไม่เห็นอะไรผิดปกติ เธอจึงคิดว่าคงเป็นความรู้สึกไปเอง
ผู้หญิงคนนี้สัมผัสแม่นจริง ๆ ...อู๋ไป๋บ่นในใจ
ฉางคงคุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี พาเสี่ยวชิงเดินไปด้านหลังหอแลกเปลี่ยนอย่างคล่องแคล่ว
อู๋ไป๋เดินออกจากหอแลกเปลี่ยน คืนรูปลักษณ์เดิม หยิบใบท้าทายออกมา ลงมือเขียนระดับการบำเพ็ญของตนลงไป
ใบท้าทายลุกไหม้เอง
อู๋ไป๋ถูกพลังประหลาดส่งตัวขึ้นไปยังเวทีปราบมาร
ไอมารคลุกคลี
ร่างหนึ่งที่มีการบำเพ็ญแข็งแกร่งของเผ่ามารปรากฏขึ้น