พลังอัสนีเส้นเล็ก ๆ สายหนึ่ง ราวกับงูเงินตัวน้อย ตกลงบนปลายมีดสั้นในมือของคนขับ
เสียงซ่า!
เห็นเพียงกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านทั่วร่างคนขับ เส้นผมบาง ๆ ของเขาชี้ตั้งขึ้น ขนทั้งร่างถูกเผาจนหมดกลายเป็นควันดำ ร่างทั้งร่างล้มลงตรง ๆ
ตัวกระตุกเล็กน้อย เหมือนเป็นลมชัก
เด็กนี่น่ากลัวเกินไปแล้ว... นี่คือความคิดสุดท้ายก่อนที่เขาจะสลบไป และก็เป็นความรู้สึกที่แท้จริงที่สุด
เจ้ากลมน้อยไม่ได้คิดจะฆ่าเขา ไม่อย่างนั้นด้วยร่างกายของคนธรรมดา เธอสามารถทำให้เขากลายเป็นเถ้าถ่านได้ง่าย ๆ
เจ้ากลมน้อยเป็นอสูรวิญญาณสายฟ้าอยู่แล้ว แม้แต่อู๋ไป๋ก็ยังดูไม่ออกว่าตอนนี้ระดับพลังของเธอไปถึงขั้นไหนแล้ว
"เจ้ากลมน้อย นายเก่งจังเลย!"
ถังถังเป็นราชาแห่งการชื่นชมเสมอ ปรบมือขาวนุ่มให้เจ้ากลมน้อยอย่างกระตือรือร้น
เจ้ากลมน้อยทำหน้าภาคภูมิ "อยากเรียนมั้ยล่ะ?"
"อยากเรียน" คำนี้ชัดถ้อยชัดคำ แสดงให้เห็นว่าถังถังอยากเรียนจริง ๆ
เจ้ากลมน้อยพูดอย่างใจกว้าง "ได้ เดี๋ยวกลับไปฉันจะสอนนาย"
"ดีเลย ๆ!" ถังถังดีใจมาก หลังจากดีใจแล้วถึงนึกถึงเถาเถาได้ รีบวิ่งไปเปิดประตูรถ
เด็กหญิงตัวขาววัยไล่เลี่ยกับถังถัง นอนหมดสติอยู่ใต้เบาะหลัง
เดิมทีนางนอนอยู่บนเบาะหลัง แต่เพราะเบรกกะทันหัน จึงตกลงไปใต้เบาะ
"เถาเถา เถาเถา..."
ถังถังยื่นมือน้อย ๆ ออกไปเขย่าขาของเถาเถา