ข้ามาต้าหลี่เพื่อพักผ่อนวัยเกษียณจริง ๆ นะ

ตอนที่ 50 รู้ดีอยู่แก่ใจ

7 นาที· 1.6K คำ

สวีจือโจวจ้องหน้าจอมือถือของถงเยว่เยว่อยู่นาน

อันดับ 15 บนเทรนด์ฮอต ยอดความนิยม 9,720,000 ลูกศรชี้ขึ้นข้างหลังยังคงกระตุกไม่หยุด เห็นชัด ๆ ว่ากำลังพุ่งขึ้นไปเรื่อย ๆ

เขารู้ดีว่าการเปิดเผยแบบนี้มีความหมายแค่ไหนสำหรับเกสต์เฮาส์ที่เพิ่งเปิดมาได้ห้าวัน

แต่เขาไม่ได้ตื่นเต้นอะไรมาก กลับรู้สึกเหม่อ ๆ มากกว่า

เขานึกถึงกระบวนการทั้งหมดในช่วงเกือบปีที่ผ่านมา

ตอนที่ตัดสินใจมาที่ตาลีครั้งแรก ในใจไม่ได้มีแผนการอะไรยิ่งใหญ่ แค่เบื่อหน่ายกับเรื่องยุ่งเหยิงในเมือง อยากหาที่ไหนสักแห่งใช้ชีวิตเล็ก ๆ ของตัวเอง

ต่อมาเขามองหาลานบ้านในหมู่บ้านเหวินปี้หลังนี้ ซื้อขาดด้วยเงิน 5,200,000 หยวน ไม่ได้คิดว่าจะทำยังไงให้คืนทุน แค่ชอบทิวทัศน์ที่ถูกตาเท่านั้น

ตอนปรับปรุงก็คิดแค่ว่ามีห้องพอให้คนพักก็พอแล้ว เรื่องไฟส่องสว่างอะไรพวกนั้นเขาไม่คิดว่าจะดึงดูดใคร แค่ดูแล้วสบายตา นั่งดื่มชาในลานบ้านตอนกลางคืน รับลม สว่างไสวแล้วรู้สึกอบอุ่นใจก็พอ

เขาไม่เคยคิดว่ามันจะดัง

เพราะเมืองไห่ตงเป็นเขตที่เงียบเหงาอยู่แล้ว คนมาน้อย เกสต์เฮาส์ก็เปิดน้อย บ้านบนไหล่เขาอย่างของเขายิ่งห่างไกลเข้าไปอีก ทางก็ไม่มีด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาจ่ายเงินซ่อมถนนซีเมนต์เอง รถก็ไม่สามารถขับขึ้นมาได้

ที่แบบนี้ เกสต์เฮาส์ที่เพิ่งเปิดห้าวันของเขากลับติดเทรนด์ฮอตได้

สวีจือโจวคืนโทรศัพท์ให้ถงเยว่เยว่ ส่ายหัว แล้วหัวเราะออกมาเอง

ถงเยว่เยว่รับโทรศัพท์ไป เห็นสีหน้าแบบนั้นก็งง ๆ ไปด้วย : "บอส ติดเทรนด์ฮอตแล้ว ยังส่ายหัวอีกเหรอคะ ไม่ควรดีใจเหรอ?"

สวีจือโจวยิ้มแล้วพูด : "ดีใจสิ ดีใจแน่นอน แค่รู้สึก...ค่อนข้างเซอร์ไพรส์"

เขาพูดความจริง มันเหมือนกับตอนที่หว่านเมล็ดพันธุ์ไปเรื่อยเปื่อย ไม่ได้หวังว่ามันจะงอก แต่ตื่นมาเช้าวันหนึ่งกลับพบว่าทั่วทั้งลานบ้านเต็มไปด้วยดอกไม้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป