ตอนสองทุ่มกว่าๆ ห่างจากตอนที่สวีจือโจวเล่าเรื่องจบไปเกือบหนึ่งชั่วโมง
บนติ๊กต็อก แฮชแท็กบ้านพักแสงยามเย็น ทะยานทะลุยอดวิวสิบล้านเข้าไปแล้ว
พอตัวเลขนี้ขยับ ความร้อนแรงโดยรวมก็ปะทุขึ้นอีกระลอกหนึ่ง
เพราะคนโพสต์คลิปเยอะขึ้น และคอนเทนต์เปลี่ยนไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง
ช่วงบ่ายๆ ทุกคนโพสต์กันว่าลานบ้านสวยแค่ไหน พระอาทิตย์ตกดินงดงามแค่ไหน แสงไฟสุดตรึงใจ แต่พอตกดึกประมาณสองทุ่ม คลิปรอบใหม่ทะลักขึ้นมา คอนเทนต์กลายเป็นฉากเดียวกันหมด
แสงเทียนที่วูบไหวในความมืด แสงไฟฉายจากมือถือที่สาดส่องประสานกัน ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้กลางลานบ้าน น้ำเสียงลอยละล่องไปไกลในสายลมยามค่ำคืน
บางคนอัดได้ช่วงเปิดเรื่อง ตอนลิงหินกระโดดออกมาจากก้อนหิน
บางคนอัดได้ช่วงกลางเรื่อง ตอนลิงทะลวงน้ำตกไปเจอถ้ำน้ำตก
บางคนอัดได้ช่วงท้ายๆ ตอนซุนอู๋คงล่องเรือข้ามทะเลไปหาเจ้านาย
บางคนอัดได้ช่วงสุดท้าย ตอนปูติจู่ซือไล่เขาออกไป ตอนเขาคุกเข่ากราบเก้าหนแล้วค่อยหันหลังจากไป
แต่ละคนได้คลิปคนละตอน บางคนอัดได้นาทีกว่าๆ บางคนได้แค่สิบกว่าวินาที แต่ไม่ว่าจะสั้นหรือยาว ภาพในคลิปล้วนกลิ่นอายพิเศษเฉพาะตัว
แสงเทียน เงาคน เสียงจากไมค์ ผู้คนรอบข้างที่เงียบสงบ บรรยากาศแบบนี้ยิ่งกว่าสตรีมมิงที่วางแผนมาอย่างดีเสียอีก
ช่องคอมเมนต์แน่นไปด้วยคน ข้อความผุดขึ้นมาทีละแถวไม่หยุด
“เรื่องอะไรเนี่ย?? ทำไมฟังไปแป๊บเดียวแล้วออกไปไม่ได้วะ?”
“ฉันเจอแค่คลิปสั้นๆ ตอนลิงหินไปหามหาเทพเรียนวิชาน่ะ พอค้นหาคลิปทั้งหมดก็หาตอนต่อไปไม่เจอ... ใครมีแบบเต็มๆ บ้าง? รีบๆ หน่อย!”