สวีจือโจวไม่ได้รีบร้อนหาที่พัก เขาเลือกพักที่เกสต์เฮาส์ท้องถิ่นเล็กๆ แห่งหนึ่งในเมืองก่อน
เกสต์เฮาส์ท้องถิ่นที่เขาพักนี้ เป็นตึกเล็กๆ ที่คนท้องถิ่นสร้างเอง ตกแต่งเรียบง่ายสะอาดตา ไม่มีดีไซน์หวือหวาแบบเกสต์เฮาส์อินเทรนด์ แต่ข้อดีคือเป็นธรรมชาติและอยู่สบาย
เจ้าของเกสต์เฮาส์เป็นป้าอายุสี่สิบกว่าๆ นามสกุลอู๋ นิสัยเป็นคนร่าเริงเปิดใจเป็นพิเศษ ชาวบ้านและนักท่องเที่ยวแถวนั้นมักเรียกเธอว่าป้าอู๋ติดปาก
วันแรกที่สวีจือโจวย้ายเข้ามา ป้าอู๋ก็ใส่ใจเป็นพิเศษ ทั้งส่งน้ำชาท้องถิ่นให้ ทั้งย้ำเตือนเรื่องเส้นทางแถวนั้น แหล่งซื้อกับข้าว กลัวว่าเขาจะเป็นคนต่างถิ่นไม่ชินทางแล้วเสียเปรียบ
เกสต์เฮาส์สามชั้นทั้งหลัง ลานบ้านกว้างใหญ่กลับว่างเปล่า นับรวมสวีจือโจวด้วยแล้ว มีแขกทั้งหมดสามกลุ่ม คู่สามีภรรยาวัยเกษียณที่มาอยู่ตาย และคู่รักที่มาพักผ่อนไม่กี่วัน นอกจากนั้นก็ไม่มีใครอีก
เก็บสัมภาระเรียบร้อย พักผ่อนหนึ่งวัน สวีจือโจวก็เริ่มแผนการหาบ้านของตัวเองอย่างเป็นทางการ
เป้าหมายของเขาชัดเจนมาก หาบ้านและลานบ้านที่ถูกใจสักหลัง ปรับปรุงตกแต่งเอง เปิดเกสต์เฮาส์เล็กๆ ที่เป็นของตัวเอง สงบเงียบ และผ่อนคลาย
เช้าวันนั้น สวีจือโจวนั่งอาบแดดอยู่ในลานบ้าน พูดคุยกับป้าอู๋ที่กำลังกวาดลานอยู่เป็นปกติ
ป้าอู๋ถือไม้กวาดอยู่ พอได้ยินก็หยุดการกระทำ หันมามองเขา บนใบหน้ามีรอยยิ้มที่จนใจ ปริยอมแนะนำอย่างหวังดีว่า “เสี่ยวซวีเอ่ย ป้าแนะนำหน่อยเถอะ อย่าหาในเมืองไห่ตงเลย เสียเวลาเปล่าๆ”