สิบห้าวันต่อมา สวีจือโจวดื่มด่ำกับการใช้ชีวิตเชื่องช้าของต้าลี่อย่างเต็มที่
จุดแรกของเขาคือเมืองโบราณตาลี
ไม่เหมือนกับภาพในวิดีโออินฟลูเอ็นเซอร์ที่อึกทึกครึกโครมแออัด สวีจือโจวจงใจหลีกเลี่ยงช่วงคนพลุกพล่าน ตื่นเช้าทุกวันเพื่อเดินเล่นในเมืองโบราณ ช่วงเช้าตรู่ของเมืองโบราณไร้ซึ่งความวุ่นวาย ถนนหินเขียวสะอาดและเย็นสบาย ร้านค้าริมทางเปิดประตูอย่างช้า ๆ คนแก่ในท้องถิ่นเดินเล่นซื้อของช้าช้า ๆ เต็มไปด้วยกลิ่นอายของชีวิต เขาเดินเที่ยวตรอกซอกซอยทั่วเมืองโบราณ ชมความงามคลาสสิกของกระเบื้องสีเทาผนังอิฐเขียวไปทั่ว และก็เข้าใจจุดอ่อนของที่นี่ที่ความเป็นเชิงพาณิชย์หนักเกินไป นักท่องเที่ยวไม่ขาดสาย เสียงดังอึกทึกเกินไป จึงค่อย ๆ ตัดความคิดที่จะเปิดโฮมสเตย์ที่นี่ออกไปอย่างเงียบ ๆ
เดินเล่นเมืองโบราณเสร็จ เขามุ่งหน้าไปภูเขาซังซานทันที
คนอื่นปีนชางซานเพื่อเช็คอินกระเช้าลอยฟ้า ถ่ายวิวสวย ๆ ลงโซเชียล แต่เขาปีนเขาด้วยเท้าจริง ๆ ดื่มด่ำกับความสงบเงียบของชางซานอย่างเต็มที่ เดินขึ้นไปตามบันไดหินทีละขั้น ต้นไม้เขียวชอุ่มตลอดทาง เสียงนกร้องกังวานไพเราะ สายลมภูเขาพัดผ่านกลางป่าเขียว สดชื่นและเยียวยาจิตใจ เขาแวะเยี่ยมวัดโบราณกลางเขา นั่งสมาธิในวัดฟังเสียงระฆังอันแผ่วเบา ไกลออกไป ชมหมอกเมฆลอยวนเวียนอยู่รอบเขา หลุดพ้นจากความวุ่นวายของโลกมนุษย์ ใจสงบเต็มเปี่ยม ทิวทัศน์ชางซานงดงามสุดบรรยาย แต่ที่ตั้งค่อนข้างสูง ความชื้นค่อนข้างมาก มีหมอกฝนตลอดปี ไม่เหมาะกับการตั้งรกรากระยะยาวเพื่อเปิดโฮมสเตย์ เขาจึงขีดชื่อนี้ออกไปอีกครั้ง
จากนั้น เขาเดินทางต่อไปตามเส้นตะวันตกของทะเลสาบเอ๋อร์ไห่