เสียงของจางเสี่ยวอิ่นชะงักไป
เซิ่งเนี่ยนซีไม่ได้มองเธอ
สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่หน้ากระดาษรายงานผลตรวจสุขภาพแผ่นหนึ่ง ปลายนิ้วหนีบขอบกระดาษไว้ ข้อนิ้วซีดขาวเล็กน้อย
"...โสด"
ในห้องตรวจเงียบสงบไปชั่วขณะ
เงียบจนได้ยินเสียงนกร้องในสวนข้างล่างตึก
เซิ่งเนี่ยนซีได้ยินเสียงหัวใจในอกของตัวเองเต้นระรัวอย่างชัดเจน
ปลายนิ้วของเธอยังคงไม่ขยับ สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่หน้ารายงานผลตรวจสุขภาพหน้านั้น
จางเสี่ยวอิ่นเหลือบมองรายงานผลตรวจสุขภาพนั้นโดยไม่รู้ตัว ...ว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย
โสด
หมายความว่าอะไร?
สองคำนี้วนเวียนอยู่ในหัวไม่หยุด ไม่อาจสลัดทิ้งได้
เซิ่งเนี่ยนซีกัดปลายลิ้นเบาๆ บีบบังคับให้ตัวเองไม่สนใจสองคำนี้
แต่เนื้อหาที่จางเสี่ยวอิ่นอ่านต่อจากนั้น เธอกลับฟังไม่เข้าหูแม้แต่คำเดียว
จนกระทั่งจางเสี่ยวอิ่นอ่านจบ
"เริ่มเลยค่ะ" เธอพูดกับจางเสี่ยวอิ่น
จางเสี่ยวอิ่นมองไปที่ฟู่เซินเหนียน
"คุณฟู่ เชิญยื่นแขนออกมาค่ะ ดิฉันจะวัดความดันให้"
ฟู่เซินเหนียนไม่ขยับ
เขามองเซิ่งเนี่ยนซี
"หมอเซิ่ง โปรเจกต์พวกนี้คุณทำให้ผมไม่ได้เหรอครับ"
เซิ่งเนี่ยนซีไม่เงยหน้า
"พื้นฐานพวกนี้ พยาบาลทำหรือหมอทำ ผลลัพธ์ก็ไม่ต่างกัน เชิญให้ความร่วมมือด้วยค่ะ"
ฟู่เซินเหนียนเงียบไปสองวินาที
"ผมระบุชื่อคุณ คุณหมอเซิ่ง"
"ดิฉันรู้" เซิ่งเนี่ยนซีพลิกหน้ารายงานผลตรวจสุขภาพไปหนึ่งหน้า น้ำเสียงเรียบเรียบ "แต่โรงพยาบาลมีกฎระเบียบ พยาบาลสามารถดำเนินการตรวจพื้นฐานได้ คุณฟู่ เชิญให้ความร่วมมือเพื่อการทำงานด้วยค่ะ"
ในห้องตรวจเงียบสงบไปชั่วขณะ
จางเสี่ยวอิ่นยกเครื่องวัดความดัน ยืนอยู่ระหว่างคนทั้งสอง มองซ้ายทีขวาที
เธอไม่ค่อยเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอมองออกแล้ว ว่ากัปตันหนุ่มรูปหล่อไม่สมเหตุสมผลคนนี้ มาหาพี่ซีโดยเฉพาะ