วันที่เจ็ด ทริปใกล้จบ เฉาสวี่ชำระค่าบริการส่วนที่เหลือกับบริษัททัวร์ก่อน พนักงานดูแลการเดินทางยื่นใบแจ้งหนี้ให้ด้วยสองมือ น้ำเสียงสุภาพและกระตือรือร้น: "คุณเฉาครับ ขอบคุณมากที่ไว้วางใจและเลือกใช้บริการเรา หากมีจุดใดบกพร่องต้องขออภัยด้วย หวังว่าจะได้ให้บริการทริปส่วนตัวแบบพิเศษแก่คุณอีกครั้งในครั้งหน้า!"
เฉาสวี่พยักหน้าเรียบ ๆ ขับรถพาหลินอวี่ถิงกับต้วนเจียหนิงกลับจินหลิง
รถจอดใต้หอพักหญิง แสงอาทิตย์อัสดงทอดเงาของทั้งสามยาวเหยียด บนใบหน้าหลินอวี่ถิงและต้วนเจียหนิงเต็มไปด้วยความอาลัย ในแววตามีความซาบซึ้ง
หลินอวี่ถิงเอ่ยก่อน น้ำเสียงอ่อนโยนและจริงใจ: "รุ่นพี่ ปิดเทอมนี้ช่างอิ่มเอมเหลือเกิน ขอบคุณจริง ๆ นะคะ พี่วางแผนได้ใส่ใจมาก พวกเราสนุกมาก ไม่มีวันลืมทริปนี้เลย"
ต้วนเจียหนิงรีบเสริม: "ใช่เลยพี่สวี่ ลำบากพี่แล้ว สองสามวันนี้ต้องขอบคุณที่ดูแลพวกเราด้วยนะ"
เฉาสวี่ตอบด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ: "ไม่เป็นไร พวกเธอสนุกก็พอ ขึ้นไปเถอะ เก็บของแล้วพักผ่อนให้เต็มที่"
มองแผ่นหลังของทั้งสองที่เดินขึ้นตึกไป เฉาสวี่จึงหันกลับไปขับรถกลับหอพักชายของตัวเอง
กลับถึงหอ เพื่อนร่วมห้องสามคนกรูเข้ามาล้อม พากันซักถามเรื่องราวสนุก ๆ จากทริป
เฉาสวี่ยิ้มแล้วหยิบของฝากที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา ทั้งเค้กหอมหมื่นลี่ซูโจว ขนมมอลต์สกัดอูเจิ้น ขนมลูกแพร์เชื่อมเซี่ยงไฮ้ และของพื้นเมืองอื่น ๆ แจกให้ทีละคน ในหอก็คึกคักขึ้นมาทันที