หลินอวี่ถิงมองเฉาสวี่ที่ดูสุขุมเรียบง่ายข้างกาย ในใจมีทั้งความตื่นตะลึงและความรู้สึกสั่นไหวที่อธิบายไม่ถูก ผู้ชายคนนี้ไม่เพียงแต่หล่อและอ่อนโยน แต่ยังรวยขนาดนี้ แถมยังดูแลเอาใจใส่เธออีก ช่างเป็นคนในอุดมคติสุดๆ
[ระบบแจ้งเตือน: ค่าความประทับใจของหลินอวี่ถิงเพิ่มขึ้น 5 จุด ปัจจุบัน 58 จุด]
[ระบบแจ้งเตือน: ค่าความประทับใจของต้วนเจียหนิงเพิ่มขึ้น 5 จุด ปัจจุบัน 43 จุด!]
ในใจของต้วนเจียหนิงยิ่งเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งอิจฉา ริษยา และยังมีความรู้สึกสั่นไหวที่ซ่อนเร้น
เธอแอบชำเลืองมองเฉาสวี่ แล้วมองไปที่หลินอวี่ถิงซึ่งกำลังจมอยู่กับความตื่นตะลึง จึงเอ่ยถามว่า:
"พี่สวี่ นายใช้เงินทีเดียวตั้งขนาดนี้ ทางบ้านไม่ว่านายเหรอ อย่าเพราะมาจีบอวี่ถิงแล้วถูกที่บ้านตำหนิเอานะ"
เฉาสวี่ได้ยินดังนั้น ก็รู้ทันทีว่าต้วนเจียหนิงกำลังเล่นบทสาวน้อยชาเขียว นี่คือการบอกเป็นนัยว่าหลินอวี่ถิงไม่รู้เรื่องอะไร ใช้เงินเขามากขนาดนี้ จะทำให้เขาเดือดร้อนถูกที่บ้านว่า
หลินอวี่ถิงไม่ได้คิดมากขนาดนั้น พูดขึ้นว่า: "ใช่ค่ะ รุ่นพี่ 2 แสนมันก็แพงเกินไป ฉันก็ว่าจะแชร์กับรุ่นพี่แล้วเชียว อย่างนี้ฉันจะแชร์ไหวได้ไง"
เฉาสวี่ดูแผงรางวัลของพวกเธอ โดยเฉพาะรักฉลาดของต้วนเจียหนิง
เป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้แล้วที่เล่าประสบการณ์ที่ตัวเองไปถล่มวงการการเงินในตลาดต่างประเทศ
สุดท้ายเสริมอีกว่า: "พวกเธอก็มาจากมหาวิทยาลัยการเงินเหมือนกัน พอเรียนวิชาเอก ก็จะได้เจอวิชาการลงทุนหุ้นแล้ว ตอนนั้นถ้าไม่เข้าใจอะไรก็มาถามฉันได้
ถึงแม้ตอนสอบเอ็นทรานซ์ฉันจะไม่ได้คะแนนสูง แต่วิชาการเงินนี่ฉันเรียนดีทีเดียว ตอนนี้ฉันสบายมากในตลาดแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ความผันผวนแม้แต่นิดเดียวก็รอดสายตาฉันไปไม่ได้"
การอวดครั้งนี้ไม่ได้แนบเนียน แต่ผลลัพธ์ใช้ได้
หลินอวี่ถิง: "ว้าว รุ่นพี่นี่เก่งจังเลยนะ"