บริเวณเชิงเขาหนานหลิ่ง ภายในเต็นท์บัญชาการชั่วคราว หวังเทียนเลี่ยงกำลังวางแผนภารกิจโดยอาศัยแผนที่
ผู้บังคับกองพันที่เขตทหารส่งมามีแซ่โจว รูปร่างสูงใหญ่ ผิวคล้ำ นิสัยเด็ดขาดแข็งกร้าวตามแบบฉบับทหาร แต่ก็ละเอียดรอบคอบ
“ผู้บังคับกองพันโจว” หวังเทียนเลี่ยงชี้แผนที่ดาวเทียมบนโต๊ะแล้วเริ่มอธิบาย
“ภูมิประเทศของเขาเฮยเฟิงซับซ้อน หน้าผาสองด้านแทบไม่มีทางให้คนผ่าน มีเพียงทางเล็ก ๆ สี่สายทางทิศใต้กับทิศตะวันตกที่มุ่งออกนอกประเทศได้ ผมจะให้คนเฝ้าทั้งสี่เส้นทาง ส่วนทิศทางอื่นก็ยกให้พวกเราจัดการ”
“ผมต้องการให้ทหารของเราบุกขึ้นเขาจากทางใต้กับตะวันตก จะแบ่งเป็นกี่หน่วยก็แล้วแต่คุณ ภารกิจหลักคือบุกจุดผลิตยาเสพติด รองลงมาคือจัดการบ้านพักตากอากาศแห่งนั้น แล้วส่งหน่วยยอดฝีมืออีกสองหน่วยขึ้นไปทางหน้าผา หรือไม่ก็ซุ่มอยู่ใกล้หน้าผา ดักพวกค้ายาที่จนตรอกจนคิดกระโดดหน้าผา ระวังด้วยว่าบนเขาอาจมีคนเฝ้ายามลับกับกับดัก”
ผู้บังคับกองพันโจวพยักหน้า ก่อนหันไปสั่งผู้บังคับกองร้อยที่อยู่ข้างกาย
“กองพันสองบุกขึ้นเขาจากทางใต้ กองพันสามเข้าทางตะวันตก กองร้อยหนึ่งของกองพันหนึ่งซุ่มทางเหนือ กองร้อยสองซุ่มทางตะวันออก กองร้อยสามยึดบ้านพักตากอากาศอะไรนั่น ส่วนกองร้อยรักษาการณ์กับทหารตำรวจติดอาวุธร่วมมือกันบุกตรงไปยังถ้ำอะไรนั่น จัดแบบนี้ได้ไหม?”
“ผู้บังคับกองพันโจวจัดการตามที่เห็นสมควรเลยครับ ผมถนัดสืบคดี ส่วนคุณถนัดรบ ต้องการให้พวกเราช่วยอย่างไรก็บอกมา หลังขึ้นเขาแล้วผมจะรักษาการติดต่อสื่อสารให้ต่อเนื่อง หากพบการขัดขืนก็วิสามัญได้ทันที พยายามดูแลความปลอดภัยของทหารเราให้ดีที่สุด”