【ยืนยันสำเร็จ!】
“เย้～～～～”
เสิ่นหมิงนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ชูมือทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะแล้วบิดขี้เกียจ หลังได้รับรางวัลความดีความชอบระดับสามและอัปเกรดการตรวจลายนิ้วมือทุกประเภทเป็นระดับ 3 เขาก็รู้สึกว่าการทำคดีราบรื่นราวกับมีเทพคอยช่วย วันเดียวก็เทียบลายนิ้วมือได้ถึงสองรอย
“ก๊อก ๆ ๆ!”
“เข้ามา～”
“เสิ่นหมิง ผู้กำกับจงเรียกคุณไปพบที่ห้องทำงาน”
“ทราบแล้วครับ”
เสิ่นหมิงกำลังคิดจะออกไปสูบบุหรี่พอดี จากห้องนิติเวชไปถึงห้องทำงานผู้กำกับก็ไกลพอให้สูบได้หนึ่งมวน
เขาจึงหยิบบุหรี่ออกจากลิ้นชักแล้วเดินออกไป จุดบุหรี่สูบ ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานผู้กำกับอย่างไม่รีบร้อน
“หรือฉันคาดหวังจากเธอมากเกินไป หรือว่า…”
“สวัสดีครับ ผู้กำกับตี๋”
“ผมอยู่ที่อำเภอชิงซานครับ”
“ผมไม่ทราบครับ ยังไม่ได้รับแจ้ง เมื่อกี้ผู้กำกับเรียกผมไปคุยธุระ คาดว่าคงจะพูดเรื่องนี้ คุณจะมาถึงประมาณกี่โมงครับ?”
“ได้ครับ งั้นผมขอติดรถคุณไปด้วย”
“ไม่มีปัญหาครับ”
“แล้วพบกันครับ ผู้กำกับตี๋”
เสิ่นหมิงวางสาย โยนก้นบุหรี่ในมือลงพื้นแล้วใช้เท้าขยี้ จากนั้นก็ก้มเก็บไปทิ้งลงถังขยะข้างทาง
เสิ่นหมิงไม่คิดเลยว่าเหลยเชาจะให้ความสำคัญกับเขา ยิ่งไม่คิดว่าวันหนึ่งตัวเองจะได้เข้าร่วมชุดปฏิบัติการเฉพาะกิจคดีฆาตกรรมคืนฝนตก 2.21 แห่งหรงเฉิง
ไม่ว่าจะเป็นตัวตนของคนที่เลือกเขา หรือความยากในการคลี่คลายคดีนี้ ก็ทำให้เสิ่นหมิงรู้สึกกังวลอยู่บ้าง
เหลยเชาเป็นผู้อำนวยการ ระดับตำแหน่งเท่ากับตี๋เหมิ่ง แต่เขาเป็นผู้อำนวยการจากกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ