วางแผนล่วงหน้าถึง 3 ปี แอบเฝ้าดูชีวิตของผู้ตายอยู่ 2 ปี ทำตัวร่าเริงสดใส แถมยังคบหาแฟนสาว
เสิ่นหมิงฟังแล้วรู้สึกหนังศีรษะชาวาบ คนคนนี้ตั้งใจจะก่ออาชญากรรมสมบูรณ์แบบชัด ๆ
“ผมไม่อยากตาย สองคนนั้นเป็นเดรัจฉาน แต่ผมไม่ใช่ คนดีแก้แค้นสิบปีก็ยังไม่สาย ถ้าแฟนผมไม่เร่งให้แต่งงาน ผมคงอดทนต่อไปได้ ผมแต่งงานกับเธอไม่ได้ ถ้าแต่งกับเธอก็เท่ากับทำร้ายเธอ ผมทำผิดต่อเธอไปแล้ว จะผิดพลาดซ้ำอีกไม่ได้”
“สถานที่ที่ผมคิดไว้ในหัวคือแถบภูเขา จะลงมือตอนพวกเขาเดินป่า”
“คุณฆ่าผู้เสียหายอย่างไร”
“ใช้มีด ผมซื้อจากแผงลอยเมื่อ 3 ปีก่อน หลังซื้อมาแล้วก็ลับเอง ลับมานาน 3 ปี”
“แล้วตอนลงมือเป็นอย่างไร”
“ผมเดินมาจากริมลำธาร สวมเสื้อผ้าสีดำกับหมวกสีดำ ถือถุงบรรจุภัณฑ์ทำทีว่าเป็นนักท่องเที่ยว พอเข้าใกล้หลินจิ้งอวี่ก็แทงเขาทันที 2 ครั้ง”
“เหลียงเจี๋ยยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย หลังจากผมแทงหลินจิ้งอวี่แล้ววิ่งไปข้างหลังเธอ ตอนนั้นเธอกำลังทำอาหารเช้า ได้ยินเสียงร้องถึงค่อยหันมา”
“คุณรู้ไหมว่าผมเกลียดเธอแค่ไหน ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไร ผมก็ยิ่งเกลียดผู้หญิงคนนี้มากขึ้นเท่านั้น ผมก็เกลียดหลินจิ้งอวี่เหมือนกัน แต่ผมแสดงออกมาไม่ได้ ถ้าผมแทงพวกเขาคนละสิบหรือยี่สิบครั้งจริง ๆ มันก็ไม่เหมือนการฆ่าชิงทรัพย์แล้ว”
“ผมก็เลยอดทนไว้ พอถอดหมวกแล้วก็ทักทายเหลียงเจี๋ย จากนั้นกระชากเสื้อคลุมของเธอแล้วแทงเข้าที่หัวใจ 2 ครั้ง ก่อนจะแทงซ้ำอีกครั้ง เธอตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย ไม่แม้แต่จะร้องสักแอะ กุมอกแล้วล้มลงไป”