“ฮัลโหล พี่เหมิ่ง”
“ทำอะไรอยู่ สะดวกคุยไหม”
“กำลังขับรถ รอแป๊บนะ ฉันจะจอดข้างทาง ยี่สิบวินาที”
เสิ่นหมิงเพิ่งออกจากซูเปอร์มาร์เก็ต กำลังจะขับรถกลับบ้าน พอได้รับสายจากตี๋เหมิ่งก็ถอยรถกลับเข้าที่จอดอีกครั้ง
“เรียบร้อยแล้วครับ ผู้กำกับตี๋มีอะไรจะสั่งการครับ”
“หลังวันที่ 15 เดือนกลางปีใหม่ ราววันที่ 20 กระทรวงความมั่นคงสาธารณะจะตั้งหน่วยเฉพาะกิจจัดการคดีค้างเก่า ฉันเป็นรองหัวหน้าชุด เหลยเชาเป็นหัวหน้าชุด ฉันต้องการคนที่ทำงานได้หลากหลาย นายมาอยู่ทีมเทคนิค”
“ผมคงไม่เหมาะหรอกครับ ถ้าเข้าไป คนอื่นจะนินทาเอา”
“ฉันกับเหล่าหลัวอยู่ที่นั่น ผู้อาวุโสเฉิงกับผู้อาวุโสหม่าก็จะมาด้วย พวกเราอยู่กันตั้งหลายคน ใครจะนินทานาย”
“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ครับ ผมทำตามที่หน่วยงานจัดการ”
“ฉันมีรายชื่ออยู่ ในนี้มีชื่อหัวหน้ากองตำรวจอาญาของหน่วยนายด้วย ชื่อเกาหลง ฝีมือเขาเป็นยังไง”
“เท่าที่ผมทำงานด้วยกันมาหลายเดือน หัวหน้าทีมเกาไม่มีอะไรให้ติเลยครับ เขาไต่เต้ามาจากการเป็นตำรวจสืบสวนธรรมดา แค่เป็นคนอารมณ์ไม่ค่อยดี”
“งั้นก็ไม่มีปัญหา ฉันจะให้เขาเข้าทีมสืบสวนปฏิบัติการ ส่วนอารมณ์ของหลี่ฮ่าวฉันยังทนได้เลย ฉันต้องพาคนของตัวเองไปสักหน่อย ให้เขาไปช่วยงานหลี่ฮ่าว เป็นรองหัวหน้าทีม”
“พอพูดถึงหลี่ฮ่าว ผมนึกขึ้นมาได้เลยครับ ช่วงก่อนอำเภอผมมีคดีฆาตกรรม คนร้ายก็ชื่อหลี่ฮ่าวเหมือนกัน”
“ชื่อโหลก็เป็นเรื่องปกติ ชื่อนายเองก็เหมือนกัน ถ้าไม่ติดธุระ หลังวันที่ 15 ก็ไปหาฉันที่สำนักงานตำรวจมณฑล เราจะออกเดินทางกันก่อน เดี๋ยวฉันจะส่งหนังสือแจ้งไปให้ผู้บังคับบัญชาของหน่วยนาย”