รายงานเบาะแสทั้งห้าข้อเสร็จสิ้น ห้องประชุมก็พลันตกอยู่ในความเงียบ
ทุกคนกำลังย่อยข้อมูลเหล่านี้ เบาะแสบนกระดานไวท์บอร์ดถูกเชื่อมโยงเข้าด้วยกันด้วยปากกาหมึกสีดำ เบาะแสบางส่วนที่สามารถยืนยันกันได้และเบาะแสที่ใช้ชี้ตัวผู้กระทำผิดถูกโยงเข้าหากัน
“ตอนนี้เราจะนำเบาะแสมาวิเคราะห์เชื่อมโยงกัน เบื้องต้นคาดว่าเมื่อ 14 ปีก่อน หมาจ้งอาจมีข้อพิพาทกับหวังเจี้ยนเย่จากการซื้อขายรถเถื่อน หรือไม่ก็ร่วมมือกับคนอื่น ลักพาตัวหวังเจี้ยนจวินโดยอ้างว่าจะขายรถเถื่อนเพื่อเรียกค่าไถ่ หลังเรื่องแดงขึ้นจึงฆ่าเขาปิดปาก”
“หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนตัวตน อาศัยรายได้สีเทาปรับปรุงชีวิตความเป็นอยู่ ในวันที่เขาเสียชีวิต เขาได้รับโทรศัพท์จากพี่หวังและรู้ว่ามีธุรกิจใหญ่รออยู่ สายโทรศัพท์นี้อาจเป็นจุดเริ่มต้นที่นำไปสู่การตายของหมาจ้ง ภายหลังมีคนจัดฉากให้ดูเหมือนเมาสุราจมน้ำตาย”
เฉิงเจียเย่ฟังถึงตรงนี้ก็เอ่ยข้อสงสัยของตน “หัวหน้าหลี่ รายงานชันสูตรศพของหมาจ้งระบุว่าปริมาณแอลกอฮอล์ในร่างกายสูงมาก สอดคล้องกับลักษณะการเสียชีวิตจากการจมน้ำ ถ้าเป็นการฆาตกรรม ก็แปลว่าหมอนิติเวชหาเหตุการตายโดยตรงไม่พบ ศพก็ถูกเผาไปนานแล้ว แล้วเราจะหาเบาะแสจากอะไรได้”
“อีกเรื่องหนึ่ง ทำไมโทรศัพท์ของหมาจ้งถึงหายไป ถ้าเป็นอุบัติเหตุ โทรศัพท์ก็น่าจะตกอยู่ริมแม่น้ำหรือจมอยู่ในแม่น้ำ เราส่งคนไปค้นหาแล้วหรือยัง เป็นไปได้ไหมว่าคนร้ายเอาไป”
หม่าอวี้หลินก็ถามข้อสงสัยของตนเช่นกัน “จากรอยเท้า ที่เกิดเหตุบริเวณก่อสร้างริมแม่น้ำหวงสุ่ยพบเพียงรอยเท้าของหมาจ้ง และเป็นรอยเดินทางเดียว ไม่มีรอยย้อนกลับ ถ้าเป็นการฆาตกรรม ก็หมายความว่ามีคนบังคับให้หมาจ้งกระโดดลงไป เรื่องนี้ไม่มีเบาะแสเลยหรือ”