ภาพถ่ายสามใบ ใบหนึ่งพร่ามัวจนมองไม่ชัด ใบหนึ่งพอมองเห็นเค้าโครงราง ๆ ส่วนอีกใบมีเพียงรอยเท้าเปื้อนเลือดครึ่งเดียว
รอยเท้าเปื้อนเลือดเป็นส่วนหน้าของฝ่าเท้า จากเค้าโครงจึงดูออกไม่ยากว่าเป็นรอยเท้าขวา แต่ลวดลายใต้พื้นรองเท้ากลับพร่ามัวเพราะคราบเลือด เรื่องนี้ทำให้เสิ่นหมิงแปลกใจอยู่บ้าง
เลือดมากมายขนาดนี้ติดอยู่ใต้ฝ่าเท้าของผู้ต้องสงสัย แค่เดินไปไม่กี่ก้าวก็ต้องทิ้งร่องรอยที่เห็นได้ชัด แล้วทำไมถึงมีภาพถ่ายแค่สามใบนี้
แม้จะรู้สึกแปลกใจ แต่เสิ่นหมิงก็ยังขยายภาพอย่างละเอียด เพื่อตรวจดูรอยเท้าให้ชัดเจน
ทักษะตรวจสอบรอยเท้าระดับ 5 ทำให้เสิ่นหมิงมั่นใจเต็มเปี่ยม แม้รอยเท้านี้จะมีเพียงครึ่งเดียว แถมยังถูกคนจงใจทำลาย แต่เขาก็ยังเชื่อว่าตนจะหาคำตอบได้
เสิ่นหมิงเปิดโปรแกรมตกแต่งภาพ แล้วเริ่มทำเครื่องหมายและปรับแก้รอยเท้าเปื้อนเลือดครึ่งรอยนั้น หลังผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง รอยเท้าทั้งสามภาพที่เสิ่นหมิงปรับแก้และทำเครื่องหมายไว้ก็ได้รับการวิเคราะห์และฟื้นคืนสภาพด้วยเทคนิคของเขา ข้อมูลของเจ้าของรอยเท้าพลันปรากฏขึ้นในความคิด
เพศชาย อายุ 28–32 ปี สูง 173–175 เซนติเมตร น้ำหนัก 135–145 จิน นี่คือข้อสรุปที่เสิ่นหมิงได้จากรอยเท้า
เพราะไม่รู้รายละเอียดที่มาของรอยเท้า เช่น เก็บมาจากที่ใด หรือในที่เกิดเหตุมีรอยเท้าอื่นอย่างไร เสิ่นหมิงจึงส่งข้อความข้างต้นให้ตี๋เหมิ่งเท่านั้น ไม่ได้พูดถึงเรื่องอื่น
“ครืดคราด~ ครืดคราด~”
หลังส่งข้อความไปไม่ถึงครึ่งนาที โทรศัพท์ของเสิ่นหมิงก็เริ่มสั่น
“ฮัลโหลครับ ผู้กำกับตี๋”
“เก็บของให้เรียบร้อย ฉันรออยู่ที่กรมตำรวจมณฑล เดี๋ยวจะโทรหาผู้กำกับของคุณ”