“สถานการณ์ตอนนี้เป็นแบบนี้ หวังซู่เหวินยอมรับแล้วว่าคดีวันที่ 30 เมษายนเป็นฝีมือเขา แต่ผมคิดว่าแรงจูงใจในการฆาตกรรมมีปัญหา มีความเป็นไปได้สูงว่าเขากำลังบิดเบือนข้อเท็จจริง อยากสร้างชื่อเสียงดี ๆ ก่อนตาย”
“หนึ่งก็คือหนึ่ง สองก็คือสอง ถ้าแรงจูงใจยังไม่ชัด ทางอัยการก็คงไม่เห็นด้วย ผมจะทำให้เขาพูดความจริงเอง” เหลยเชานั่งอยู่หน้าโต๊ะประชุม มือกำปากกาหมึกซึมพลางกล่าว
“สืบไปก่อน เรื่องเงินกู้ต้องตรวจสอบให้ชัด รีบขุดใบกู้เงินที่เขาฝังไว้ขึ้นมาตรวจสอบ ลายมือของจินจื้อกั๋วยังหลงเหลืออยู่ไหม?”
“ยังมีอยู่ สามารถตรวจพิสูจน์ลายมือได้ครับ”
“งั้นก็ตรวจพิสูจน์ก่อน ทำไปพร้อมกัน แล้วก็ถามเพื่อนร่วมงานเก่าของทั้งสองคนด้วย เรื่องใครยืมเงินน่าจะถามได้ เพื่อนที่สนิทกับทั้งคู่น่าจะรู้สถานะทางการเงินของพวกเขา”
“ผู้บัญชาการ ผมมีความเห็นอย่างหนึ่งครับ” ตำรวจคนหนึ่งที่นั่งอยู่ปลายโต๊ะประชุมยกมือขึ้น
“เสี่ยวจาง ว่ามา”
“เท่าที่เราทราบ หวังซู่เหวินเคยโอนเงินให้หวังซู่หยาหลายครั้ง มีความเป็นไปได้สูงว่าส่งเงินกลับบ้าน ผมคิดว่าเขาให้ความสำคัญกับความผูกพันในครอบครัว เราอาจเริ่มจากเรื่องนี้ ลองใช้ความผูกพันในครอบครัวเจาะแนวป้องกันทางจิตใจของเขา ทำให้เขายอมพูดความจริง จะช่วยประหยัดเวลาสืบสวนไปได้มากครับ”
“เป็นความคิดที่ดี ในเมื่อเป็นความคิดของคุณ งั้นก็ให้คุณรับผิดชอบเรื่องนี้ ถ้ามีปัญหาก็บอกผมได้เลย ผมจะสนับสนุนงานของคุณเต็มที่” หวังเทียนเลี่ยงยิ้มพลางพยักหน้า