ทราบข่าวนี้ หลินชิงอวิ๋นกับหลินชิงอี้รู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง บิดาทุ่มเทสุดกำลังเพื่อต้าหวาน ฝ่าบาทไม่ปูนบำเหน็จก็แล้วไป แต่ราชโองการนี้ช่างเป็นความอัปยศอดสูยิ่งนัก
หลินจื้อหย่วนยังคงสงบนิ่งเช่นเดิม เรื่องราวในปีนั้นมีจุดน่าสงสัยมากมาย เขาทุ่มเทสมาธิทั้งหมดไปกับการต่อต้านศัตรูภายนอก ไม่อาจหาเวลามาสืบสวนเรื่องคนทรยศภายในได้
ครานี้ต้องสะสางเรื่องให้กระจ่างแจ้ง ค้นหาผู้บงการเบื้องหลังให้จงได้
ทหารที่ถูกช่วยเหลือออกมาได้รับอนุญาตพิเศษ ทยอยกลับเมืองหลวงตามกันไป
หลินจื้อหย่วนล่าช้าอยู่หลายวัน ไม่ได้กลับไปพร้อมคนอื่น เพราะนั่วนั่วบอกว่ามีเรื่องสำคัญต้องจัดการให้เสร็จก่อนจึงค่อยไป
หลายวันติดต่อกัน นั่วนั่วขังตัวเองอยู่ในห้อง อนุญาตให้แต่บรรดาเพื่อนพิเศษของนางเข้าไปได้ บอกว่ากำลังเตรียมของขวัญให้ประหลาดใจ พ่อลูกตระกูลหลิน ทั้งพ่อที่คลั่งลูกสาว ทั้งพี่ชายที่หลงน้องสาว นั่วนั่วว่าอย่างไรก็อย่างนั้น ต่างรอคอยอย่างว่าง่าย
"ชิงอี้ นั่วนั่วก่อนหน้านี้ก็ขังตัวเองอยู่ในห้องไม่สนใจใครเช่นนี้หรือ" รอมาสองวัน หลินชิงอวิ๋นเริ่มใจร้อนขึ้นบ้าง
หลินชิงอี้กางสองมือ "นั่วนั่วนิสัยซุกซนชอบออกนอกบ้าน ไม่อยู่บ้านเป็นเรื่องปกติ แต่ขังตัวเองในห้องนี่เป็นครั้งแรกเสียด้วย"
"เช่นนั้นนางจะมีอันตรายหรือไม่ ข้าต้องเข้าไปดู" หลินจื้อหย่วนร้อนใจกว่าคนทั้งสอง ในห้องนั่วนั่วมีสัตว์นานาชนิดเข้าออกไปมา แม้นนั่วนั่วจะฉลาดนักให้พวกมันมาตอนกลางคืน แต่พ่อลูกตระกูลหลินเฝ้าสังเกตไม่หลับไม่นอน จะรอดพ้นสายตาพวกเขาไปได้อย่างไร