พอรับสาย เสิ่นเหลียนก็ยิ้มถามทันทีว่า "คิดถึงผมเหรอ?"
"นายย้ายเข้าไปแล้วเหรอ?" ฉู่ยี่หลานเอ่ยแทบจะพร้อมกัน
ย้าย? เสิ่นเหลียนเข้าใจได้เร็วว่าฉู่ยี่หลานหมายถึงการย้ายเข้าไปในห้องของเจิ้งเกอหรือไม่ ดูเหมือนซุนปิ่งเหอจะรายงานไปแล้ว
แต่เสิ่นเหลียนยังต้องทำเป็นโง่ เพื่อหน้าของคุณฉู่ ไม่งั้นจะอธิบายยังไงว่าเขารู้ได้เร็วขนาดนี้?
"ย้าย? ย้ายไปไหน?"
ฉู่ยี่หลานเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "เมื่อกี้ฉันว่าง ๆ ก็เลยถามผู้รับผิดชอบของซิงไคถึงการแสดงของนาย ได้ยินจากผู้จัดการของนายว่า เจิ้งเกอหาเรื่องนายในกองถ่าย?"
[นี่ไม่ใช่การหาเรื่องอะไรล่ะ?]
ซุนปิ่งเหอรายงานอย่างเมามัน
[มีห้องว่างหลายห้องแท้ ๆ กลับจะให้คุณเสิ่นย้ายให้เขา เจิ้งเกอยังทำหน้าใสซื่อแบบ 'อย่าทะเลาะเพื่อฉันเลย' คุณเจ้านายควรจะเห็นสีหน้าของเขา]
ฉู่ยี่หลานรู้ว่าเลขาเหล่านี้ไม่ค่อยชอบเจิ้งเกอ แต่ก่อนไม่รู้สึกอะไร พอมาเห็นประโยคที่ว่า 'ความใสซื่อแบบอย่าทะเลาะเพื่อฉัน' ตอนนี้ฉู่ยี่หลานกลับเถียงไม่ออก
เหมือนกับ... ตอนที่เขาขัดแย้งกับโจวถังซือก่อนหน้านี้ เจิ้งเกอก็พูดแบบนี้ "พวกนายใจเย็น ๆ อย่าทะเลาะกันเพราะฉันเลย"
พอคิดดูดี ๆ ทั้งสองบริษัทแข่งขันกัน ส่วนใหญ่เรื่องนั้นก็ไม่เกี่ยวกับเขาเลย
คุณฉู่ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
"ไม่ใช่เจิ้งเกอเป็นคนเสนอ แต่เป็นนักแสดงนำอีกคน" เสิ่นเหลียนนอนอยู่บนเตียง "ผมไม่ตกลง ผู้ช่วยใหม่ของผม...เก่งมาก! สู้คนเดียวตั้งสิบ ตอนผมจะพูดก็ไม่ทัน"