ในภาพมีคนคนหนึ่งคุกเข่าอยู่บนเตียง เส้นกล้ามเนื้อที่ลื่นไหลทำให้กางเกงตึงแน่น ถึงแม้จะอยู่ในท่าแบบนี้ ก็ยังดูออกถึงความได้เปรียบเรื่องส่วนสูง
เสื้อเชิ้ตใส่ได้อิสระเสียยิ่งกว่า ครึ่งหนึ่งถูกซุกไว้ในขากางเกง อีกครึ่งปล่อยทิ้งไว้อย่างนั้น เผยให้เห็นสะดือที่พร่ามัวกับหน้าท้องเล็กน้อย
บริเวณคอเปิดกว้าง จากกล้ามเนื้อหน้าอกขึ้นมา ถึงบริเวณคาง
ไม่เห็นหน้า
หยางปินกำลังมองตรงไปข้างหน้า ปล่อยความคิดให้ล่องลอย พลางคิดไปด้วยว่าคืนนี้ใครจะซวย แต่กลับเห็นฉู่ยี่หลานคว่ำโทรศัพท์ลงทันที แล้วหันขวับมามอง
ฉู่ยี่หลานหรี่ตา: "แกเห็นอะไร?"
หยางปินไม่คิดว่าเจ้าเคราะห์ร้ายคนนั้นจะกลายเป็นตัวเอง!
"ไม่ได้เห็น..." หยางปินร่างกายส่งสัญญาณเตือนดังลั่น แต่ก็ไม่ทำลายความฉงนของเขา "ขอโทษค่ะคุณฉู่ เมื่อกี้ฉันเผลอ"
ฉู่ยี่หลานรู้ว่าหยางปินไม่ได้โกหก เขากลับกลายเป็นพูดง่ายขึ้นมาก: "ไม่เป็นไร"
หยางปิน: "?" อย่านะครับคุณ! อย่าทำแบบนี้สิ!
ฉู่ยี่หลานกลับไปอยู่ในท่าเดิม ใช่ ความร่วมมือกับตึกหย่งซิง ฝ่ายวิศวกรรมมีปัญหาการติดต่อ เสิ่นเหลียนเขา...
ฉู่ยี่หลานขมวดคิ้ว ผลักภาพในหัวออกไปอย่างแรง แล้วกลับมาที่แผนงาน พวกเขาสามารถกำหนดเวลาใหม่ได้ แค่ต้องใช้แรงงานเพิ่มในส่วนปริมาณงาน เอวของเสิ่นเหลียน...
ฉู่ยี่หลานยกมือกดขมับ
กลับไปเขาจะตีเสิ่นเหลียนให้ตาย!!!
ทางนี้ เสิ่นเหลียนกอดโทรศัพท์รออย่างใจจดใจจ่อ เป็นไงบ้าง? ฉู่ยี่หลานชอบไหม? คงไม่คิดว่าเขาเซ็กซี่เกินไปใช่ไหม? ต้องจบด้วยการอธิบายให้ชัดเจน รูปแบบนี้มีแค่เขาเท่านั้นที่ดู