ซุนปิ่งเหอไม่ได้ออกหน้า หนึ่งคือเสิ่นเหลียนรับมือไหว สองคือเขากับโจวถังซือเคยเจอกันในวงการธุรกิจ
คุณเสิ่นพูดถูก บอสอาจไม่ต้องการให้เขาเปิดตัวก่อนเวลาอันควร
เสิ่นเหลียนกลับมาที่ห้องก็ยังโกรธ จนกระทั่งฉู่ยี่หลานตอบกลับมา:[คราวหน้าอย่าส่งรูปมา ถ้ามีความสามารถก็มายืนโพสท่าแบบนั้นต่อหน้าฉันสิ]
เสิ่นเหลียนยิ้ม คิดในใจว่า งั้นก็ถือว่าฉันไม่มีความสามารถแล้วกัน
เสิ่นเหลียนแค่กวนโอ๊ยผ่านโทรศัพท์ก็พอ ตอนนี้ทั้งคู่เพิ่งไปถึงขั้นไหนกัน? แบบนั้นมันเร็วเกินไป
เสิ่นเหลียนยังย้ำอีกว่า:[ให้เธอคนเดียวดูนะ]
ฉู่ยี่หลานหัวเราะเบา ๆ ในใจคิด ถ้าเอาไปโชว์คนอื่น ฉันจะหักขานั้นทิ้ง
เขาพูดปลอบเสิ่นเหลียน เพราะดูออกว่าโจวถังซือจู่ ๆ ก็มีเรื่องมาหา ทำให้เสิ่นเหลียนไม่พอใจมาก
ส่วนโจวถังซือกลับไปก็เริ่มหาคนจะดันเสิ่นเหลียนออกไปจริง ๆ
ผลคือข่าวถูกส่งต่อเป็นทอด ๆ คำตอบที่ได้คือ: ไม่ได้
ไม่ต้องพูดถึงฝั่งนักลงทุนที่บอกว่าไม่ได้ ไต้ถงก็ไม่ยอมเหมือนกัน
ตัวละคร "ลี่กวาน" ในมือเสิ่นเหลียนแทบจะโลดแล่นมีชีวิต แสดงได้ยอดเยี่ยมมาก ไต้ถงนึกภาพออกว่าหลังออกฉายจะเกิดกระแสขนาดไหน นี่คือจุดระเบิด และเป็นหลักประกันชื่อเสียง โจวถังซือจะให้เปลี่ยนก็เปลี่ยนงั้นหรือ? สองปีนี้ไต้ถงถึงจะก้มหัวเพื่อการลงทุน แต่คุณจะเอาเงินมาสะบัดใส่หน้าก็ไม่ได้
ยังไงก็วุ่นวายอยู่สองวัน บรรยากาศในกองถ่ายก็ประหลาดอยู่สองวัน เสิ่นเหลียนถ่ายตามปกติ ผู้กำกับไต้ก็ไม่มีทีท่าจะให้เสิ่นเหลียนหยุดงาน