ตามกติกา ขวดหมุนไปทางใคร คนนั้นต้องเลือก 'กล้าหรือกล้าจริง' ถ้าไม่เลือกก็ดื่มสามแก้วเป็นค่าเสียหาย
เสิ่นเหลียนชำเลืองมอง ถ้วยนั้นไม่ตื้นเลย
เห็นได้ชัดว่าเฝิงเยว่ซานใช้สารพัดวิธี ทั้งควบคุมแรง ใช้สายตาจ้องเขม็ง อ้อนวอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แต่วิญญาณขวดก็เฉียดผ่านเสิ่นเหลียนกับฉู่ยี่หลานไปได้ทุกครั้ง
เฝิงเยว่ซานสูดจมูกฟุดฟิดแล้วขยับแขน "ฉันไม่เชื่อว่าพวกนายจะโชคดีแบบนี้ได้ทุกครั้ง"
ฉู่ยี่หลานเอนกายพิงโซฟายิ้มบางๆ
ในที่สุด ก็มีคนหมุนไปทางฉู่ยี่หลาน
เฝิงเยว่ซานดีดตัวแทบจะกระโดด "เลือก! เลือกเลยตอนนี้!"
"ไม่เลือกทั้งคู่" ฉู่ยี่หลานเล่นด้วย เขาพูด "ฉันขอรับโทษสามแก้วเอง"
แต่พอเหล้าเตรียมเสร็จ จะยกขึ้นดื่มก็โดนเสิ่นเหลียนแย่งไป
เสิ่นเหลียนไม่ได้พูดอะไรกับฉู่ยี่หลาน เงยหน้าดื่มรวดเดียวหมดแก้ว
เฝิงเยว่ซานขยิบตาสองที "นี่แกทำอะไรเนี่ย?"
"ผมกลืนแทนคุณฉู่" เสิ่นเหลียนพูดพลางแตะที่แก้มเบาๆ เป็นนัย
เฝิงเยว่ซานเข้าใจทันที แต่... แต่... ช่วงนี้ฉู่ยี่หลานไม่อยู่บริษัทก็อยู่บ้าน ไม่ค่อยมางานสังสรรค์ ใครจะรู้ว่าโดนใครสะกดจิตไป ตอนเพิ่งบาดเจ็บ หนิงซือเสียนพูดจนปากแตก เขาก็ยังไม่เว้นทั้งเหล้าและบุหรี่ แล้วตอนนี้หายเกือบหมดแล้ว กลับกลายเป็นเจ้าหญิงถั่วในสายตาเสิ่นเหลียน?
เฝิงเยว่ซานอดไม่ได้ "แค่ดื่มเป็นครั้งคราวเอง"
"ไม่ได้" เสิ่นเหลียนย้ำคำเดิม "เขาดื่มไม่ได้"