งานเลี้ยงไหว้พระจันทร์ที่ตระกูลเถาเตรียมไว้จัดเต็มไม่น้อย ทั้งเมนูเนื้ออย่างซี่โครงหมูอบกระเทียม ปลากะพงนึ่ง ไก่ตุ๋นมันฝรั่ง และหน่อไม้แห้งตุ๋นหมูหมัก
ส่วนเมนูผักก็มีไข่ผัดมะเขือเทศ ผัดผักโขม ถั่วฝักยาวผัดมะเขือยาว และผักกาดขาวผัดเปรี้ยว
อาหารเต็มโต๊ะ ดูอุดมสมบูรณ์อย่างยิ่ง
ตรงหน้าทุกคนยังมีเหล้าผลไม้คนละแก้ว เป็นเหล้าที่คุณปู่เถาหมักเอง
มีเพียงแก้วของเถาเหวินเจี๋ยที่ไม่ใช่เหล้า แต่เป็นน้ำอัดลมรสส้ม
คุณปู่เถายิ้มแย้มพลางกล่าวว่า “งานเลี้ยงพร้อมหน้าพร้อมตาครั้งนี้ ไหวหยวนตั้งใจเตรียมไม่น้อยเลย อาหารพวกนี้ล้วนเป็นเมนูถนัดของเขา วันนี้ทุกคนต้องลองชิมกันให้ดีนะ”
เถาหมิงฮุยยกมือแตะจมูก “พ่อครับ ถึงไหวหยวนจะเป็นคนทำอาหารหลัก แต่ผมก็ช่วยอยู่ข้าง ๆ เหมือนกัน ถือว่ามีส่วนออกแรงนะครับ”
ช่วงนี้นอกจากเถาหมิงฮุยจะส่งเงินเดือนให้พ่อตามกำหนดทุกเดือน เพื่อให้คุณปู่เถาเก็บเงินนั้นไว้ให้เถาเหวินเจี๋ยแล้ว เขายังพยายามหาวิธีสารพัดเพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างตนกับเถาเหวินเจี๋ย
ทั้งที่ทุกครั้งเวลาพ่อลูกพบกันก็ดูเข้ากันได้ดีแท้ ๆ แต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกว่าระหว่างตนกับเถาเหวินเจี๋ยมีช่องว่างบางอย่างกั้นอยู่เสมอ
เถาหมิงฮุยทำอาหารไม่เป็น แต่ก็อยากฉวยโอกาสงานเลี้ยงพร้อมหน้าคืนนี้แสดงฝีมือให้ลูกชายเห็นบ้าง
ใครจะคิดว่าพ่อของเขาเพิ่งเอ่ยปาก ก็ยกความดีความชอบทั้งหมดให้เถาหวายหย่วน น้องชายของเขาเสียแล้ว
เถาหมิงฮุยรู้ดีว่าคนที่มีส่วนสำคัญที่สุดกับมื้ออาหารคืนนี้คือเถาหวายหย่วน แต่ถึงเขาจะไม่มีความดีความชอบ ก็ยังมีความเหน็ดเหนื่อย อย่างน้อยก็ได้ช่วยลงแรงไปบ้าง
