ท่าทางจริงใจของหลินเหย่าเหย่าทำให้หลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์ซาบซึ้งใจ แม้แต่เสิ่นเจิ้นเองก็ยังรู้สึกเสียใจอยู่บ้างที่เมื่อครู่ร้อนใจจนตวาดใส่เธอ
อย่างไรเสีย เธอก็เป็นเด็กที่เขาเห็นมาตั้งแต่เล็ก อีกทั้งยังเป็นสายเลือดเพียงคนเดียวที่ผู้มีพระคุณช่วยชีวิตเขาทิ้งไว้
แม้เสิ่นเจิ้นจะผิดหวังในตัวหลินเหย่าเหย่าอยู่บ้าง แต่เขาก็ยังไม่อยากเชื่อว่าเธอจะมีเจตนาร้ายจริง ๆ
ซ่งกวนไห่เองก็พูดแล้วว่า เรื่องพวกนั้นเป็นสิ่งที่เขาตัดสินใจทำเองทั้งสิ้น ไม่เกี่ยวข้องกับหลินเหย่าเหย่าเลย
เขาไม่ควรสงสัยหลินเหย่าเหย่า
เสิ่นป้านเซี่ยเห็นแววเสียใจบนใบหน้าของเสิ่นเจิ้น เธอมองหลินเหย่าเหย่าแล้วคลี่ยิ้มมุมปาก
“ได้สิ งั้นพูดต่อหน้าทุกคนเลยนะ ถ้าเธอสาปแช่งฉันในใจ ก็ขอให้ฟ้าผ่าตาย”
เธออยากรู้ว่าระหว่าง “คุณสมบัติกุลสตรีนำโชค” ของนางเอก กับ “พูดเรื่องดีไม่เป็นจริง พูดเรื่องร้ายกลับเป็นจริง” ของเธอเอง อะไรจะแข็งแกร่งกว่ากัน