หลินเหย่าเหย่าส่ายหน้าสุดแรง พลางตะโกนเสียงดังว่า “ไม่ใช่นะ เรื่องที่ซ่งกวนไห่ทำไม่เกี่ยวกับฉันจริง ๆ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าซ่งกวนไห่จะขายพี่ป้านเซี่ยไปไว้ในหุบเขาลึกที่มีแต่ชายโสดแก่ ๆ ถ้ารู้ล่วงหน้า ต่อให้ต้องเสี่ยงชีวิต ฉันก็จะช่วยพี่ป้านเซี่ยออกมาให้ได้”
หลังจากเสิ่นป้านเซี่ยกลับมาคราวนี้ เธอก็ยิ่งน่าชังกว่าเมื่อก่อนเสียอีก
สิ่งที่เธอเกลียดที่สุดก็คือท่าทางวางตัวสูงส่งของเสิ่นป้านเซี่ย ราวกับไม่เห็นอะไรอยู่ในสายตา
ต่อให้มีหนังสือรับรองจากเจ้าหน้าที่ตำรวจและธงเชิดชูเกียรติแล้วจะอย่างไร?
เสิ่นป้านเซี่ยเคยอยู่ในสถานที่แบบนั้นมาแล้ว ชื่อเสียงของเธอจะดีสักแค่ไหนกัน?
พอเรื่องพวกนั้นแพร่ออกไป เธอก็อยากเห็นนักว่าเสิ่นป้านเซี่ยจะยังวางท่าเป็นลูกสาวผู้การได้อย่างไร