ถ้าวันนี้ไม่ได้เจอเถาเหวินเจี๋ยกับลู่อวิ๋น เสิ่นป้านเซี่ยคงเกือบลืมไปแล้วว่า ในเนื้อเรื่องเดิมยังมีตัวประกอบชายผู้คลั่งรักอีกคนหนึ่ง นามว่าหลียงเฉิง
หลียงเฉิงเป็นลูกเลี้ยงของเถาหมิงฮุย อายุมากกว่าเถาเหวินเจี๋ยถึงสิบปีเต็ม
เถาหมิงฮุยปฏิบัติต่อลูกเลี้ยงคนนี้ราวกับเป็นลูกแท้ ๆ มาโดยตลอด ทั้งยังไม่ลังเลที่จะใช้ทรัพยากรของตระกูลเถาปูทางให้เขา
นิยายแทบทุกเรื่องมักมีตัวประกอบชายผู้คลั่งรักที่ทัดเทียมกับพระเอกอยู่แล้ว แม้ซ่งกวนไห่จะเป็นผู้ทรงอิทธิพลในแวดวงธุรกิจ แต่ก็ยังเทียบอำนาจและฐานะของถังสื่อหมิงไม่ได้
ตัวประกอบชายอีกหลายคนที่มีบทบาทค่อนข้างมากก็เป็นแบบนี้แทบทั้งนั้น
ผู้เขียนอาจสร้างตัวละครหลียงเฉิงขึ้นมาเพื่อเติมเต็มช่องว่างนี้
ในช่วงท้ายของนิยาย หลียงเฉิงเองก็กลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลในกองทัพ
เมื่อมีหลียงเฉิงกับถังสื่อหมิงคอยเป็นมือซ้ายมือขวา หลินเหย่าเหย่าก็แทบได้ทุกอย่างที่ปรารถนา ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็ราบรื่นไปเสียหมด