ผู้คนไม่น้อยที่อยู่ในเหตุการณ์สูดลมหายใจเฮือก ยิ่งฟังกลับยิ่งรู้สึกว่าตระกูลซ่งมีปัญหา
สมองของสวี่จื้อซานก็อื้ออึงไปหมด หากตระกูลซ่งเป็นสายลับที่แฝงตัวอยู่ในหมู่บ้านต้าเถียนจริง เรื่องนี้คงใหญ่โตไม่น้อย
ตกลงพวกเขาเป็นสายลับที่ไหนส่งมา แล้วแฝงตัวอยู่ในหมู่บ้านมาหลายปีเพื่อจุดประสงค์อะไรกันแน่?
ตกลงพวกเขาหมายตาสิ่งใดในหมู่บ้าน หรือหมายตาคนกันแน่?
ซ่งกวนไห่ลงมือกับปัญญาชนที่ไปอยู่ชนบทสองคนในหมู่บ้าน บางทีอาจไม่ใช่แค่เพราะหลินเหย่าเหย่าเท่านั้น
เบื้องหลังเรื่องนี้ อาจมีความลับใหญ่หลวงอะไรซ่อนอยู่ก็ได้
ป้าหวูร้อนใจจนถลึงตามองเจิงหยวนหลิน “พูดเหลวไหลอะไรของเธอ! ครอบครัวเราเป็นชาวนาซื่อสัตย์สุจริต จะไปเกี่ยวข้องกับสายลับได้ยังไง?!”
เจิงหยวนหลินหัวเราะเยาะ “ครอบครัวเธอทั้งบ้านหลอกลวงต้มตุ๋น ฆ่าคนลักพาตัว ยังเรียกว่าซื่อสัตย์สุจริตอีกหรือ? ต่อให้สุ่มหาคนบนถนนมาสักคน ยังซื่อสัตย์สุจริตกว่าพวกเธอเสียอีก”
ป้าหวูโกรธจนชี้หน้าเจิงหยวนหลินแล้วด่ากราด “ไอ้คนใจดำ! ครอบครัวฉันไปทำอะไรให้เธอ ถึงต้องใส่ร้ายกันขนาดนี้? ยังเป็นปัญญาชนอีกนะ ถุย!”
เจิงหยวนหลินทำหน้าไม่ยี่หระ “นิสัยอันธพาลไร้เหตุผลอย่างเธอ ฉันไม่ได้ใส่ร้ายสักหน่อย ถ้าเป็นห่วงซ่งกวนไห่จริง ก็ควรตามไปใช้แรงงานด้วยกัน แบบนั้นจะได้ดูแลลูกชายเธอไม่ใช่หรือ?”
ป้าหวูโกรธจนหน้าแดงก่ำ ยังคิดจะชี้หน้าเจิงหยวนหลินด่าต่อ
ชาวบ้านรอบข้างทนดูไม่ไหว ต่างพากันพูดขึ้นมา