เมื่อเห็นว่าไม่มีชาวบ้านคนไหนช่วยพูดให้ตน ป้าหวูก็โมโหจนกระทืบเท้า
“ปัญญาชนแซ่เสิ่นพูดถูกแล้ว คุณกล้าบิดเบือนความจริง ใส่ร้ายทหารประชาชนที่ปกป้องบ้านเมือง แบบนี้ตำรวจมีเหตุผลเพียงพอที่จะจับคุณไปได้”
สวี่จื้อซานเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ด้านหลังยังมีเจิงหยวนหลิน ลู่หนิงอาน และหลี่เจี้ยนจวินที่ย้อนกลับมาอีกครั้ง
ตั้งแต่รู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ชอบมาพากล ชาวบ้านคนหนึ่งก็วิ่งไปตามสวี่จื้อซานแล้ว
พอดีเจิงหยวนหลินกับลู่หนิงอานกำลังขอหนังสือรับรองจากสวี่จื้อซาน พอได้ยินเรื่องนี้ ทั้งสองก็รีบตามมาด้วย
หลี่เจี้ยนจวินหิ้วถังไม้จากไป ระหว่างทางก็เจอสวี่จื้อซาน
เห็นสวี่จื้อซานกับคนอื่น ๆ เร่งรีบ มุ่งหน้าไปทางปากหมู่บ้าน เขาจึงเดาว่าพวกเขากำลังไปจัดการเรื่องของเสิ่นป้านเซี่ย
พอถามเจิงหยวนหลิน ก็รู้ว่าตนเดาถูกจริง ๆ
หลี่เจี้ยนจวินจึงหิ้วถังไม้ตามพวกเขามาด้วย
เมื่อได้ยินคำพูดของสวี่จื้อซาน ป้าหวูก็ลนลานจนทำอะไรไม่ถูก
“หัวหน้ากองผลิต ฉันก็แค่ล้อเล่นกับปัญญาชนแซ่เสิ่นเท่านั้นเอง เรื่องจะร้ายแรงอย่างที่คุณพูดได้ยังไง? ฉันอยู่ในหมู่บ้านมาตั้งหลายปีแล้ว ทุกคนก็รู้จักกันดี ปัญญาชนแซ่เสิ่นจะมาใส่ร้ายว่าฉันเป็นสายลับได้ยังไง?”
ที่จริงตั้งแต่รู้ว่าลูกชายถูกคนที่เสิ่นป้านเซี่ยพามาจับตัวไป ป้าหวูก็แทบอยากฉีกเสิ่นป้านเซี่ยเป็นชิ้น ๆ