“อ๊าก!!!”
หลี่ต้าจื้ออดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมา นิ้วมือขวาของเขาถูกเสิ่นป้านเซี่ยเฉือนไปถึงสี่นิ้ว เหลือเพียงนิ้วโป้งโดดเดี่ยวอยู่หนึ่งนิ้ว
เขาใช้มือซ้ายกุมมือขวาเอาไว้แน่น ทว่าเลือดยังคงไหลออกมาจากนิ้วที่ขาดไม่หยุด
นังผู้หญิงสารเลว รีบดูเสียเถอะว่าฉันจะไม่ฆ่าแกให้ตาย!
หลี่ต้าจื้อตะโกนลั่น ก่อนพุ่งเข้าใส่เสิ่นป้านเซี่ยอย่างแรง
ดวงตาของเสิ่นป้านเซี่ยฉาบด้วยความเย็นชา เธอเตะสวนออกไปได้จังหวะอย่างไม่ปรานี มุ่งตรงไปยังจุดสำคัญของหลี่ต้าจื้อ
ตั้งแต่โบราณ การแพทย์กับวรยุทธ์ไม่เคยแยกจากกัน เสิ่นป้านเซี่ยเรียนวิชาแพทย์และฝึกหมัดมวยตามปู่มาตั้งแต่เล็ก
เจ้าของร่างเดิมเติบโตมาในเขตบ้านพักทหาร จึงพอมีวิชาหมัดมวยติดตัวอยู่บ้าง
ตอนนี้หลังจากดื่มน้ำพุวิญญาณแล้ว เสิ่นป้านเซี่ยรู้สึกว่าพละกำลังทั่วร่างเพิ่มขึ้นไม่น้อย การจัดการคนสองคนนี้จึงไม่ใช่เรื่องยากเลย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าตอนนี้ในมือของเธอยังมีอาวุธอยู่ด้วย
หลี่ต้าจื้อนอนแผ่อยู่บนพื้น เหงื่อไหลท่วมกายเพราะความเจ็บปวด
ตอนนี้เขาเสียใจจนไส้เขียว ทุ่มเงินไปตั้งมากมาย นึกว่าซื้อเทพธิดากลับบ้านมาได้คนหนึ่ง
ใครจะไปรู้ว่านางกลับเป็นแม่เสือที่กินคน
ความเจ็บปวดราวกับถูกเจาะทะลุถึงหัวใจ ทำให้หลี่ต้าจื้อไม่มีแม้แต่แรงจะกลิ้งไปมา
เขารู้สึกได้ว่าจุดนั้นของตนเองคงพังไปแล้ว
หลี่ต้าจื้อยังคิดจะลุกขึ้นมาสั่งสอนเสิ่นป้านเซี่ย แต่เพียงขยับตัวก็ไปกระเทือนบาดแผลเข้า
ภาพตรงหน้าดับวูบ ก่อนหมดสติไป
“พี่ต้าจื้อ!!”
เหตุการณ์เปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้ทำให้เกังจื่อยืนนิ่งค้างอยู่กับที่ กว่าจะได้สติก็ผ่านไปครู่หนึ่ง