แม้แต่เซี่ยฮุ่ยที่ปกตินิ่งสงบก็ยังตกใจจนปากอ้าค้าง “จริงหรือเปล่า?! ปัญญาชนแซ่เสิ่นจะมาเป็นหมอเท้าเปล่าของที่นี่หรือ?”
คนอื่น ๆ ต่างหันไปมองเจิงหยวนหลิน รอฟังคำตอบจากเขา
เจิงหยวนหลินเอ่ยอย่างจริงจังว่า “จริงสิ ฉันเคยโกหกพวกคุณเมื่อไรกัน? ปั้นเซี่ยยอมเป็นหมอเท้าเปล่า ก็เพราะหัวหน้ากองผลิตกับหมอหานไปเชิญมาพร้อมกันนั่นแหละ”
คำพูดของเขาราวกับระเบิดลูกใหญ่ที่ทำให้ฟ้าสะเทือน ก่อคลื่นโหมกระหน่ำขึ้นในใจทุกคน
เมื่อเทียบกับข่าวที่หมอหานกำลังจะจากไป ข่าวที่ว่าเสิ่นป้านเซี่ยจะเป็นหมอเท้าเปล่าคนใหม่กลับทำให้ทุกคนตื่นตะลึงยิ่งกว่า
“หรือว่าเพราะหมอหานจะไป ปัญญาชนแซ่เสิ่นถึงได้มาเป็นหมอเท้าเปล่าคนใหม่?”
“ดีจริง ๆ เมื่อกี้ฉันยังกังวลอยู่เลยว่าหมอหานไม่อยู่แล้ว หมู่บ้านจะทำยังไง ตอนนี้มีปัญญาชนแซ่เสิ่นมารับตำแหน่งหมอเท้าเปล่าแทน ฉันก็วางใจแล้ว”
“ปัญญาชนแซ่เสิ่นเป็นคนดีจริง ๆ ต้องกลัวแน่ว่าพอหมอหานไปแล้ว ที่นี่จะไม่มีหมอเท้าเปล่า ถึงได้ยอมมารับช่วงต่อ”
“ฝีมือการรักษาของปัญญาชนแซ่เสิ่นเก่งขนาดนั้น มิน่าหัวหน้ากองผลิตกับหมอหานถึงได้ไปเชิญมาเป็นหมอเท้าเปล่าของหมู่บ้านพร้อมกัน”
“แค่ไปอำเภอทีหนึ่งก็ลำบากจะแย่ ตอนนี้มีหมอเก่งขนาดนี้อยู่ในหมู่บ้านต้าเถียน แค่คิดก็รู้สึกปลอดภัยขึ้นมาทันที”
“นั่นสิ มีหมอเก่งขนาดนี้อยู่ ช่างเป็นโชคดีของคนทั้งหมู่บ้านจริง ๆ”
ลู่หนิงอานยืนเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง มุมปากแต้มรอยยิ้มบาง ๆ โดยไม่พูดอะไร
การได้พบปั้นเซี่ย นับเป็นโชคดีจริง ๆ
ถังสื่อหมิงขมวดคิ้วแน่น ปั้นเซี่ยจะมาเป็นหมอเท้าเปล่าของหมู่บ้านหรือ?