คุณปู่เถาพูดแทนใจเถาหมิงฮุยออกมา หากวันนี้เถาเหวินเจี๋ยเกิดเป็นอะไรขึ้นมาจริง ๆ เขาคงไม่รู้จะอธิบายกับภรรยาผู้ล่วงลับอย่างไร
ไม่ว่าอย่างไร บุญคุณที่ช่วยชีวิตครั้งนี้ พวกเขาต้องตอบแทนแน่นอน
ลู่อวิ๋นยืนอยู่ข้าง ๆ โดยไม่พูดอะไร เพียงมองเสิ่นป้านเซี่ยด้วยแววตาซาบซึ้ง
เสิ่นป้านเซี่ยไม่เพียงเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลเถา แต่ยังเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลลู่อีกด้วย
เสิ่นป้านเซี่ยโบกมือ “คุณปู่เถา เสี่ยวเจี๋ยก็เหมือนน้องชายของฉัน ฉันช่วยเขาเป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้วค่ะ”
โจวอวี้เฟินยิ้มพลางกล่าวว่า “เมื่อกี้อาหยุนกับเสี่ยวเจี๋ยก็ขอบคุณกันตั้งหลายครั้งแล้ว พวกคุณไม่ต้องเกรงใจขนาดนี้หรอกค่ะ ป้านเซี่ยกับเสี่ยวเจี๋ยเป็นเหมือนพี่น้องกัน จะขอบคุณอะไรกันนักหนา”
คุณปู่เถาทอดถอนใจจากใจจริง “เสี่ยวเจี๋ยมีพี่สาวอย่างป้านเซี่ย นับเป็นโชคดีของเขาจริง ๆ”