เสิ่นป้านเซี่ยไม่รู้เลยว่าหลินเหย่าเหย่าสาปแช่งเธออยู่ แน่นอนว่าต่อให้รู้ เธอก็ไม่ใส่ใจอยู่ดี
หลังออกจากหมู่บ้านต้าเถียน โจวอวี้เฟินก็พาเธอตรงไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลเขตทหาร พอพบว่าไม่มีปัญหาอะไรจริง ๆ ถึงค่อยวางใจ จากนั้นก็พาเสิ่นป้านเซี่ยไปเดินห้างสรรพสินค้าอย่างมีความสุข
เห็นของอะไรสวย ๆ ก็อยากซื้อให้เสิ่นป้านเซี่ยทั้งนั้น
กิ๊บติดผมอันนี้สวย ซื้อเลย
ที่คาดผมอันนั้นก็สวย ซื้อด้วย
เสื้อโค้ตตัวนี้พอดี ซื้อเลย กระโปรงตัวนั้นก็สวยเหมือนกัน…
ท่าทางราวกับจะซื้อห้างทั้งห้างกลับไปให้ได้
เสิ่นป้านเซี่ยอดเกลี้ยกล่อมไม่ได้ว่า “แม่ พอแล้วค่ะ ซื้อมาเยอะขนาดนี้หนูใช้ไม่หมดหรอก”
โจวอวี้เฟินไม่เห็นว่ามันจะเยอะตรงไหน “ทำไมจะใช้ไม่หมดล่ะ ของที่แม่ซื้อให้ล้วนแต่มีประโยชน์ทั้งนั้น เดี๋ยวซื้อครีมบำรุงผิวเพิ่มอีกสักหน่อย แล้วเราไปดูโซนขนมกัน”