ตระกูลตู้แห่งเมืองหลวง
ผู้อาวุโสตู้มองตู้รุ่ยเจ๋อที่กำลังกินขนมไหว้พระจันทร์อย่างเอร็ดอร่อยด้วยสายตาเอ็นดู “เสี่ยวเจ๋อ ไม่ต้องรีบ ค่อย ๆ กินนะ ถ้าชอบ ที่ปู่ยังมีอีก เดี๋ยวให้ย่าจัดใส่ห่อแยกไว้ให้ทั้งหมดเลย”
ตู้รุ่ยเจ๋อเงยใบหน้าอวบกลมขึ้นมา ที่มุมปากยังมีเศษขนมไหว้พระจันทร์ติดอยู่ “ขอบคุณครับคุณปู่”
ผู้อาวุโสตู้ยิ้มพลางกล่าว “วันนี้เสี่ยวเจ๋อยืนม้าตั้งชั่วโมงครึ่ง แถมยังชกมวยได้ดีอีก เก่งกว่าพ่อของหนูตอนเด็ก ๆ ตั้งเยอะ นี่เป็นรางวัลจากปู่กับย่านะ”
ครั้งก่อนที่ตู้จงพาตู้รุ่ยเจ๋อกลับเมืองหลวง ผู้อาวุโสตู้ก็สังเกตเห็นแล้วว่าความแข็งแรงและความอดทนของตู้รุ่ยเจ๋อเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
ไม่คิดเลยว่าครั้งนี้ตู้รุ่ยเจ๋อจะเปลี่ยนแปลงไปมากยิ่งกว่าเดิม ถึงขั้นเรียกได้ว่าเปลี่ยนเป็นคนละคน
ก่อนหน้านี้ผู้อาวุโสตู้พยายามทุกวิถีทางให้ตู้รุ่ยเจ๋อออกกำลังกาย และฝึกวิชาต่อสู้ไว้ป้องกันตัว เขาพาหลานมาฝึกด้วยกันทุกวัน
แต่ตู้รุ่ยเจ๋อเอาแต่ใจมาตั้งแต่เด็ก พอให้วิ่งด้วยกันได้ไม่นานก็ร้องว่าเหนื่อย ส่วนการยืนม้าและชกมวยยิ่งทำต่อไม่ไหว
ผู้อาวุโสตู้หญิงรักและตามใจตู้รุ่ยเจ๋อมาก ทุกครั้งที่ได้ยินหลานร้องเหนื่อยก็สงสารจนแทบขาดใจ แถมยังไม่ยอมให้ผู้อาวุโสตู้ใช้วิธีฝึกแบบเดิมที่เคยใช้กับลูกชายมาฝึกหลานอีกด้วย
จนปัญญา ผู้อาวุโสตู้จึงต้องล้มเลิกแผนการฝึกเดิม
ต่อมาตู้รุ่ยเจ๋อถูกจับตัวไป พอผู้อาวุโสตู้หญิงรู้ข่าวก็เป็นลมล้มพับไปทันที