หลังจากปรึกษาหารือกันเสร็จ หัวหน้าแพทย์ทั้งสองก็พาแพทย์อีกหลายคนออกไป
เฮ่อซวี่หันไปมองเถาหมิงฮุย กำลังจะกำชับอีกสองสามคำ ทันใดนั้นก็มีเสียงกังวานดังขึ้นจากหน้าประตู
“ตาเถา นี่มันเรื่องอะไรกัน? เสี่ยวเจี๋ยอยู่ดี ๆ ทำไมถึงถูกวางยาพิษได้ล่ะ?”
ทุกคนหันไปทางประตู เห็นเสิ่นเจิ้นเดินเข้ามาพร้อมกับชายชราผมขาวโพลนแต่ยังดูแข็งแรงกระฉับกระเฉงคนหนึ่ง
วันนี้เสิ่นเจิ้นเป็นคนพาพวกเขามาส่งที่โรงพยาบาล พอรู้ว่าเถาเหวินเจี๋ยพ้นขีดอันตรายแล้ว เขาก็ไปเยี่ยมอดีตผู้บัญชาการอาวุโสที่นอนรักษาตัวอยู่
อดีตผู้บัญชาการอาวุโสคนนั้นรู้จักคุณปู่เถาอยู่แล้ว พอได้ยินว่าแก้วตาดวงใจของตระกูลเถาถูกวางยาจนต้องเข้าโรงพยาบาล จึงตามมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น
คุณปู่เถายังไม่ทันพูดอะไร อดีตผู้บัญชาการอาวุโสก็เดินมาข้างเตียง มองเถาเหวินเจี๋ยด้วยความสงสาร
“หน้าของเสี่ยวเจี๋ยซีดขนาดนี้เลยเหรอ ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”
เถาเหวินเจี๋ยตอบอย่างว่าง่าย “คุณปู่จาง ผมไม่เป็นไรแล้วครับ”