เฮ่อซวี่มีสีหน้าตื่นเต้นยินดี “ป้านเซี่ย คุณรู้จักพิษชนิดนี้ด้วยเหรอ? ถ้าอย่างนั้นคุณช่วยร่วมรักษาสหายเถาในระยะต่อไปได้ไหม?”
พิษในร่างของเถาเหวินเจี๋ยถูกเสิ่นป้านเซี่ยขจัดออกไปแล้วเกินครึ่ง แต่ยังมีพิษตกค้างอยู่อีกเล็กน้อย
เมื่อคำนึงว่าเขาถูกพิษมานานพอสมควรแล้ว อีกทั้งทางโรงพยาบาลก็ยังวิเคราะห์ไม่ได้ว่าเป็นพิษเรื้อรังชนิดใด
เดิมทีเฮ่อซวี่ยังลังเลว่าจะเชิญเสิ่นป้านเซี่ยมาร่วมรักษาต่อดีหรือไม่ แต่เมื่อเห็นว่าเธอรู้จักพิษชนิดนี้เป็นอย่างดี ความคิดที่เพิ่งผุดขึ้นมาก็ยิ่งหนักแน่นกว่าเดิม
เสิ่นป้านเซี่ยตอบรับทันที “ได้สิ ไม่มีปัญหา การรักษาเสี่ยวเจี๋ยต่อจากนี้ ฉันจะเข้าร่วมตลอด”
ตั้งแต่ตอนที่พาเถาเหวินเจี๋ยมาส่งโรงพยาบาล เธอก็คิดไว้แล้วว่าจะมาโรงพยาบาลทุกวันเพื่อขจัดพิษตกค้างให้เขา และจะให้ยาบำรุงร่างกายเขาเพิ่มอีกหน่อย