ในที่สุดก็ทนจนคุณปู่จางด่าจบได้ เฮ่อซวี่กำลังคิดจะหาโอกาสขอตัว เสียงของคุณปู่จางก็ดังขึ้นอีกครั้ง—
“พิษสองชนิดนั้นฟังดูน่ากลัวมาก เสี่ยวเจี๋ยโดนพิษเข้าไปได้ยังไง?”
ใบหน้าของเถาหมิงฮุยเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด
แม้เสี่ยวเจี๋ยจะอยู่กับพวกเขาทุกวัน แต่คิดทบทวนอย่างไรก็ยังนึกไม่ออกว่าคนร้ายวางยาผ่านทางไหน
ภายใต้สายตาดุดันของคุณปู่จาง เถาหมิงฮุยก็ยังจำต้องส่ายหน้าอย่างฝืนใจ
“ตอนนี้ยังไม่รู้ครับ”
คุณปู่จางแค่นเสียงเย็นชา ขี้เกียจจะสนใจไอ้คนโง่ที่ลำเอียงคนนี้อีก
สีหน้าของคุณปู่เถาเคร่งขรึม เขาเองก็นึกไม่ออกว่าเสี่ยวเจี๋ยโดนพิษเข้าไปได้อย่างไร
แต่ไม่ว่าอย่างไร เรื่องนี้ก็ต้องสืบให้กระจ่าง
ไม่อย่างนั้น ต่อให้ตอนนี้ถอนพิษในร่างเสี่ยวเจี๋ยได้แล้ว หากคนร้ายสบโอกาส ก็ต้องวางยาอีกแน่