บนยอดเขาเล็กๆ
เกาเยว่ลงจากหลังอู๋ชีซิ่น แล้วกล่าวขอบคุณเขา: "ขอบใจนะ"
"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร นี่คือสิ่งที่ข้าควรทำ" อู๋ชีซิ่นพูดพร้อมกับใบหน้าแดงก่ำ "ต่อไปถ้าเจ้าอยากปีนเขา ก็มาหาข้า ข้าจะแบกเจ้าขึ้นมา"
เกาเยว่พูดคุยกับเขาไปเรื่อยเปื่อยสักพัก แล้วก็ปฏิเสธเขาไปอย่างสุภาพ
จากคุณย่าหย่า เธอได้รู้ว่า ผู้ปกป้องหนึ่งคนยังไม่พอ ต้องหาอีกหลายคน จะไปเสียเวลาทั้งหมดกับเขาได้อย่างไร
ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป เธอจะให้คนกระจายข่าวว่าเธอต้องการหาผู้ปกป้อง แล้วก็แต่งหน้าให้สวย เลือกเสื้อผ้า ทำทรงผม
ไม่ใช่เธอโอ้อวด ถึงแม้ตอนที่เธอหนัก 160 จิน แต่พอแต่งหน้าแล้วก็เปลี่ยนเป็นคนละคน จากสาวอวบน่ารักกลายเป็นสาวสวยอวบอิ่ม
ไม่อย่างนั้นเธอก็คงไม่ได้ใช้ความแตกต่างก่อนและหลังแต่งหน้าเพื่อดึงดูดแฟนๆ จนได้เป็นบล็อกเกอร์ หลังแต่งหน้าความสวยก็พุ่งสูงขึ้น
ตอนนี้เธอผอมลงมากแล้ว ผลลัพธ์จะต้องดีกว่าเดิมแน่นอน
ถึงตอนนั้นเธอจะเดินไปมาในเผ่าให้มากขึ้น น่าจะดึงดูดชายหนุ่มบางคนได้ แล้วค่อย ๆ เลือกคัดพวกที่มีพลังอ่อนแอออกไป
เธอไม่ได้กำลังเลือกแฟน แต่กำลังเลือกบอดี้การ์ด
เกาเยว่ในใจกำลังวางแผนเรื่องพรุ่งนี้ แต่มือก็ไม่ได้หยุด หยิบกล้องส่องทางไกลออกมาจากกระเป๋าสะพายข้าง ติดไว้ที่แว่นตา แล้วมองไปที่ทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์
แปลกมาก วันนี้ไม่เห็นโม่หยาอยู่ในทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์ เห็นแต่ฝูงงูเหลือมยักษ์โผล่หัวครึ่งหนึ่งขึ้นมาที่ชายฝั่ง พากันหดหู่เหมือนลูกหมาโดนตี รวมกลุ่มกันอยู่