ที่แท้หญิงสาวในโลกอสูรนี่ห้าวหาญกว่าเหล่าสตรีบนโลกเสียอีก แถมยังห้าวทะลุพวกผู้ชายโลกซะอีก
เมื่อใดที่หญิงสาวได้เป็นหัวหน้าเผ่า หนุ่มชั้นดีทั้งหมดในเผ่าก็จะถูกนางเก็บเข้าวังหลังเสียหมด ต่อให้หญิงหัวหน้าเผ่าจะแก่จนแห้งเหี่ยวใกล้จะเข็นโลงแล้ว ก็ยังจะบังคับให้พวกหนุ่มวัยสดใสที่เพิ่งบรรลุวัยผู้ใหญ่มาติดเครื่องหมายสัตว์อสูรให้ได้ เจ้ากี้เจ้าการสุดขีด
แบบนี้พวกหญิงสาวคนอื่นก็ไม่ยอมสิ
ของดี ๆ เจ้าเอาไปหมดแล้ว แล้วเราจะเอาอะไร?!
ต้องรู้ไว้ว่าในเผ่าหนึ่ง ๆ หนุ่มสัตว์อสูรชั้นดีนั้นไม่ได้มีมากมาย
ยกตัวอย่างเช่นเผ่างูเหลือมเร้น ถึงแม้จะมีผู้คนเกือบหลายพัน แต่สัตว์อสูรที่ยังไม่ได้จับคู่ที่มีระดับขั้นสี่ขึ้นไปนั้นนับนิ้วได้ แถมยังไม่นับพวกขั้นสามที่มีความสามารถเยี่ยมก็ไม่ได้มีมากนัก
หญิงสาวที่มีพรสวรรค์ดี ๆ ก็ย่อมไม่ยอมลดตัวเลือกคู่กับสัตว์อสูรธรรมดา ๆ แน่นอน
จะให้ไปทนรับสภาพแบบนั้นทำไมเล่า? พวกนางไปที่ไหนก็มีแต่คนประคบประหงม มีคนแวดล้อมให้เกียรติ อยู่อย่างสุขสบาย ก็เลยพากันหนีเอาตัวรอดอย่างไม่พอใจ
บ่อยครั้งที่หญิงสาวธรรมดา ๆ คนหนึ่งหนีออกไป ก็จะพาเอาหนุ่ม ๆ ไปด้วยเป็นจำนวนมาก ไม่ต้องพูดถึงพวกที่มีพรสวรรค์ระดับกลางหรือระดับสูงเลย ยิ่งกว่านั้นหนุ่ม ๆ ก็จะเห่อตามกันไปเป็นพรวน!
ดังนั้นนานวันเข้า เผ่าที่มีหญิงสาวเป็นหัวหน้าจึงค่อย ๆ ลดน้อยลง
แน่นอนว่าก็มีพวกผู้ชายที่หนีออกมาเพียงลำพังเหมือนกัน
พวกเขาไม่เต็มใจที่จะจับคู่กับหญิงหัวหน้าเผ่าแก่ ๆ ที่ชราภาพมากแล้ว กลัวว่าจะไม่มีลูกไม่มีหลาน กลัวว่าหญิงชราหัวหน้าเผ่าจะตายจากไป แล้วตัวเองจะกลายเป็นสัตว์อสูรเร่ร่อน ก็เลยรีบหนีไปเสียก่อน