ก่อนหน้านี้เกาเยว่หวาดกลัวโลกอสูร เพราะถูกจำนวนลูกที่หญิงสาวในโลกนี้ให้กำเนิดทำให้ตกใจ การให้กำเนิดมากขนาดนั้น ต่อให้เป็นเหล็กกล้าก็ทนไม่ไหว เธอต้องตายแน่ ๆ
แต่พอได้ทำความเข้าใจในช่วงหลายวันมานี้ ก็รู้ว่าตนเองเข้าใจผิด
หญิงสาวในโลกอสูรให้กำเนิดไข่งูเล็ก ๆ ที่เล็กกว่าไข่ไก่ ตอนคลอดไม่มีเจ็บปวดใด ๆ พอคลอดออกมาแล้ว พ่อแท้ ๆ จะใช้พลังสัตว์อสูรของตัวเองฟักไข่เป็นครั้งที่สอง กลายเป็นว่ามีลูกแบบไม่เจ็บปวดเลย
ไม่กลัวมีลูกแล้ว แต่เธอยังวางธุรกิจบนโลกไม่ได้
เธอรับค่าโฆษณามาหลายราย แต่ยังไม่ได้ลงวิดีโอเลย
อีกอย่าง ถ้าเธอหายไปนานเกินไป จะถูกประกาศว่าเสียชีวิต ทรัพย์สินทั้งหมดที่เธอหามาด้วยความเหนื่อยยาก บวกกับมรดกที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ จะตกไปให้ญาติที่ไม่ได้ปฏิบัติต่อเธออย่างดี
แบบนี้เธอจะยอมได้อย่างไร?
ดังนั้นถ้ามีโอกาส เธอยังอยากจะกลับไป
แผนการเหล่านี้จำเป็นต้องบอกโม่หยาอย่างตรงไปตรงมา เพราะการจับคู่ของเพศชายหมายถึงการมอบชีวิตและทรัพย์สินทั้งหมดให้เขา เธออยากจะเปิดใจ
พอเกาเยว่พูดจบ ก็มองโม่หยาอย่างกังวล หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
ถ้าเขาปฏิเสธ เธอไม่กล้ารับประกันว่าเธอจะไม่เปลี่ยนคำพูด ขอแค่หลอกเขาได้ก่อน
แต่กลับเห็นโม่หยาพูดโดยไม่ลังเล: "ถ้างั้นฉันจะไปกับเธอ"
เกาเยว่เบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ
ไม่อยากเชื่อว่าเขาจะยอมทิ้งเผ่าได้ง่าย ๆ ขนาดนี้ ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ทำให้คำพูดที่เธอเตรียมไว้ติดอยู่ที่ลำคอ สมองว่างเปล่า