การเข้าร่วมกระทันหันของถังซิน ทุกคนยอมรับได้โดยดี
ผู้ใหญ่ไม่รู้เรื่อง แต่เด็กไม่ผิดอะไร
มีแค่เสิ่นเจียซูที่มีความเห็น
พอถังซินมา ก็แย่งงานทั้งหมดของเขาที่เป็นหัวหน้ามหาดเล็กไป!
เดิมทีงานปอกกุ้งแกะเปลือกให้ฉือเฉี่ยนเป็นของเขา งานโรยซอสบนซาชิมิก็ด้วย
แต่กลับถูกถังซินชิงทำไปก่อนหมด
เธอต้องอยากแย่งตำแหน่งหัวหน้ามหาดเล็กของเขาแน่!
เสิ่นเจียซูคิดในใจ พี่สาวเฉี่ยนไม่มีทางถูกเธอซื้อตัวได้ง่ายๆ หรอก!
"ขอบใจนะ" ฉือเฉี่ยนกัดซาชิมิที่ถังซินส่งให้ แก้มป่องตุ่ยเล็กน้อย
ถังซินแก้มแดง ยิ้มอย่างพึงพอใจ
เสิ่นเจียซู: "!!!"
น่าชังนัก เธอแย่งความโปรดปรานกับเขาจริงๆ ด้วย!
กินข้าวเที่ยงเสร็จ ฉือเฉี่ยนขึ้นเตียงนอนกลางวัน
ไม่นานนัก ฉือเฟิงเซียวก็เรียกเธออยู่ข้างนอก
"เฉี่ยนเป่า เพื่อนหนูมาเยี่ยมอีกแล้ว"
ฉือเฉี่ยนยังคงไม่ขยับ นอนอย่างสงบ "เพื่อนอะไร?"
"ไอ้อ้วนดำอ้วนขาวสองตัวนั่น"
ฉือเฉี่ยนใช้พลังสมองส่วนน้อยที่เหลืออยู่และยังไม่เข้าสู่ภาวะหลับลึกคิดตามคำพูดของเขา
อ๋อ คือวาฬเพชฌฆาตสองตัวนั่นเอง
เธอลุกขึ้นคลานออกไปข้างนอก
ผู้ที่มาคือวาฬเพชฌฆาตหมายเลขหนึ่งกับสองจริงๆ
แต่ครีบหลังของหมายเลขสองบิ่นไปมุมหนึ่ง เหมือนถูกอะไรกัดไปคำหนึ่ง
วาฬเพชฌฆาตหมายเลขหนึ่งยิ้มละไม: น่ารักอย่างคนอื่น เขาจะทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไงล่ะ
ก็ใครใช้ให้ไอ้วาฬเจ้าเล่ห์บางตัวถือโอกาสตอนที่มันเผลอ แอบไปประจบพี่สาวล่ะ ^_^