หนึ่งนาทีต่อมา เสิ่นจิ้งตะโกนว่า "เจอคนที่นี่อีกคน!"
ฉือเฟิงเซียว: "เฉี่ยนเป่า! มีสองคนถูกฝังอยู่ด้วยกันตรงนี้!"
ลั่วฟาน: "ฉันก็เจออีกคน!"
"มีคนที่นี่ใกล้จะไม่ไหวแล้ว!" เฮ่อฟางจือตะโกนเสียงดัง "ทำไงดี?!"
เขายังเป็นแค่วัยรุ่นอายุไม่ถึงยี่สิบ เจอสถานการณ์แบบนี้ก็ตื่นตระหนกจนไม่รู้จะทำอะไร
ฉือเฉี่ยนขี่เสือดาวหิมะมาถึง แล้วบอกให้เขาวางผู้ประสบภัยลง
จากนั้นก็ให้เสือดาวหิมะเข้าไปแนบชิดกับผู้ประสบภัย เพื่อถ่ายเทความอบอุ่นให้
"เธอจับมืออีกข้างของเขาไว้ แล้วพยายามถูมือเขาให้อุ่น" ฉือเฉี่ยนพูด
"โอ้ โอเคๆ" เฮ่อฟางจือรีบทำตาม
จี้อานว่านวิ่งมา หยิบชุดกันหนาวที่สำรองไว้ในกระเป๋าออกมา "อันนี้ใช้ได้ไหม?"
"แน่นอน เธอนี่แหละคือฝนต้องตาม" ฉือเฉี่ยนรับมาห่มให้ผู้ประสบภัย
จี้อานว่านรีบย่อตัวลงมาช่วยทันที
ผ่านไปสักพัก ผู้ประสบภัยเริ่มมีทีท่าว่าจะฟื้น แต่ก็ยังไม่รู้สึกตัวนัก
[เฉี่ยนเป่า!! เทพของฉัน!!!]
[หนึ่ง สอง สาม สี่... มีผู้ประสบภัยทั้งหมดเก้าคน!!]
[แขกรับเชิญเก่งมาก สัตว์ทั้งหลายก็เก่งมาก! ดีที่พวกเธอไม่ยอมแพ้!]
เมื่อคนที่เหลือถูกพบตัว เฮลิคอปเตอร์ของทีมกู้ภัยก็บินมาถึงที่นี่
ผู้ประสบภัยถูกหามขึ้นเฮลิคอปเตอร์ทีละคนด้วยเปลหาม
ทีมกู้ภัยทั้งหมดยืนทำความเคารพให้ฉือเฉี่ยนและคณะ "ขอบคุณทุกท่านที่ช่วยเหลือ ช่วยชีวิตอันล้ำค่าไว้มากมาย"
ฉือเฉี่ยนเอามือล้วกกระเป๋า "ไม่เป็นไรๆ มีถุงยังชีพไหม?"