ฉือเฟิงเซียวไม่รู้เลยว่าขาของตัวเองกำลังจะหมดสภาพ
ในป่ามีเสียงลมและเสียงนกเค้าแมวดังเป็นระยะๆ แขกที่เหนื่อยล้ามาทั้งวันต่างก็หลับกันหมดแล้ว
กองไฟบนพื้นก็กำลังจะมอดลงเช่นกัน
เงาร่างหนึ่งย่องไปที่เปลญวนของฉือเฉี่ยนอย่างลับๆ หยิบมีดเล็กๆ ออกมาค่อยๆ กรีดเถาวัลย์ วางแผนจะให้เธอสะดุดล้มหน้าคว่ำตอนที่เธอหลับ
ใครใช้ให้เธอขี้เหนียว ไม่ยอมแบ่งน้ำผึ้งให้เขากิน!
กรีดไปได้ครึ่งทาง ฉินอันก็รู้สึกว่าหลังคอเย็นๆ วาบขึ้นมา
เขาลูบหลังคอตัวเอง แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร
วินาทีถัดมา ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างร่วงลงมาจากด้านบน
ฉินอันเงยหน้าขึ้น
และได้สบตากับ"ผีผู้หญิง"ที่ห้อยหัวลงมาจากกิ่งไม้ ค่อยๆ หย่อนตัวลงมาพอดี
"ผีผู้หญิง"เอ่ยขึ้นเสียงเรียบๆ: "อยากตายหรือไง?"
ฉินอัน: "อ๊าาา——!!"
"ผีโผล่——!!"
ห้องถ่ายทอดสดที่ยังไม่ได้ปิด: "อ๊าาาาาาา——"
เจ้าเด็กอ้วนตกใจจนล้มลง หน้านิ่งซีด คลานไปข้างหน้าทั้งมือทั้งเท้า เสียงร้องของเขาปลุกคนอื่นๆ ให้ตื่น
"เสี่ยวอัน เกิดอะไรขึ้น..." ฉินเยว่แค่เผลอมองไปทางนั้นโดยไม่ทันตั้งตัว
เงาดำๆ ผมยาวห้อยหัวลงมาจากต้นไม้ ในยามค่ำคืนของป่าดง มันดูน่าสยดสยองเป็นพิเศษ
ฉินเยว่กลอกตาขึ้นฟ้า แล้วล้มตัวลงหมดสติไปบนเปลญวนทันที
คนอื่นๆ ที่ตื่นขึ้นมาบ้างก็ตกใจแทบหัวใจวาย
แล้ว"ผีผู้หญิง"ก็เอ่ยปาก: "ผีอะไรผี กล้าแค่นี้ยังจะมาลอบทำร้ายฉันอีก"
พอได้ยินเสียงของฉือเฉี่ยน ฉือเฟิงเซียวถึงได้หายใจหายคอได้