ฉือเฟิงเซียว: “……”
ทั้งที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดและอันตรายแท้ ๆ ฉือเฟิงเซียวกลับถูกเธอหยอกจนหลุดหัวเราะออกมา เขาโบกแขนขึ้นหมายจะชี้ไปที่เธอ
ผลคือแขนที่เมื่อครู่นี้ไม่ว่าจะถูกดูดติดอย่างไรก็ดึงออกมาไม่ได้ กลับหลุดออกมาได้ในพริบตา
ฉือเฉี่ยนพยักหน้าอย่างพอใจ “เจ้าใช้แขนยันด้านบนไว้ก่อน แล้วนอนคว่ำลงตามที่ข้าเพิ่งบอก จากนั้นค่อยใช้แรงจากขาดึงตัวขึ้นช้า ๆ”
“จำไว้ให้ดี อย่ารีบร้อน”
เดิมทีฉือเฟิงเซียวก็เป็นคนใจร้อนอยู่แล้ว จะให้เขาไม่รีบยังยากกว่าจะเอาชีวิตเขาเสียอีก
ทว่าเมื่อฟังฉือเฉี่ยนคอยสั่งการอยู่ข้าง ๆ ใจที่ร้อนรนดวงนั้นก็ค่อย ๆ สงบลง
หลังจากออกแรงอย่างมหาศาล ในที่สุดฉือเฟิงเซียวก็คลานออกมาจากหนองน้ำได้สำเร็จ
ฉือเฉี่ยนกับเสิ่นจิ้งใช้เถาวัลย์ดึงเขาขึ้นมา บนตัวเขายังคงมีโคลนหยดลงมาไม่หยุด
จักรพรรดิภาพยนตร์ผู้กำลังโด่งดังในวงการบันเทิง บัดนี้ไม่ต่างอะไรกับลิงโคลน นอกจากใบหน้าแล้ว ไม่มีส่วนไหนดูได้เลย
[ฮ่า ๆ ๆ ๆ ถึงจะน่าสงสารมาก แต่ฉันอยากหัวเราะจริง ๆ]
[รู้แล้ว! รู้แล้วว่าหน้าอกเธอใหญ่มาก! แต่ถ้าไม่ให้ฉันลองจับ แล้วฉันจะรู้ได้อย่างไรว่ามีการเสริมมาหรือเปล่า]
[พี่สาว เอาอย่างนี้ เธออุ้มจักรพรรดิฉือไป ส่วนฉันฉวยโอกาสไปขโมยเสี่ยวเฉี่ยน เราแบ่งงานกันทำ]
[คนข้างบน! ฉันแจ้งตำรวจแล้ว!]
โชคดีที่บริเวณใกล้ ๆ มีแหล่งน้ำ หลังจากตักน้ำเสร็จ ฉือเฟิงเซียวก็อาศัยจังหวะนั้นอาบน้ำไปด้วย
ทันทีที่กล้ามท้องเป็นลอนสมส่วนเผยออกมา กล้องก็พลันดับมืดลง
ในห้องถ่ายทอดสดมีเสียงโอดครวญดังระงม นี่เล่นกันแบบนี้ได้หรือ!
พวกเขานำน้ำกับฟืนกลับมาที่ค่าย ส่วนกู้ฮว่ากับคนอื่น ๆ ก็กลับมาแล้วเช่นกัน