"นี่คือเจียงจู๋จื้อ จากนี้ไปเรียกเขาว่าอาจารย์เจียงก็แล้วกัน" ฉือลี่เซินกล่าว
ฉือเฉี่ยนทักทายว่านอนสอนง่าย "สวัสดีค่ะอาจารย์เจียง ดิฉันฉือเฉี่ยน"
"ดี" เจียงจู๋จื้อแววตาฉายแววประเมินอยู่รำไร
หลานสาวของคุณชายฉือ...ออกจะเหมือนลูกเป็ดอยู่สักหน่อย
ฉือลี่เซิน "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป อาจารย์เจียงจะเป็นองครักษ์ประจำตัวคอยคุ้มครองความปลอดภัยให้เธอ"
ฉือเฉี่ยนตื่นเต้นแจ่มแจ๋ว "คุณปู่ หนูรู้จัก!! หนึ่งในสี่สุดยอดองค์ประกอบเวลาออกงานของวงศ์ตระกูลผู้ดีไงคะ"
"สี่สุดยอดองค์ประกอบ?"
"หนึ่งรถหรู สองผู้ช่วย สามองครักษ์ สี่ ต่อให้อยู่ในรถที่โคลงเคลงก็ยังนั่งไขว่ห้างชูกระดาษดูเอกสารได้นิ่งดั่งขุนเขา เนตรวงแหวนของประธานจอมเผด็จการ!"
ฉือลี่เซินหน้านิ่วคิ้วขมวด
พ่อบ้านหนานตาเป็นประกาย
ส่วนเจียงจู๋จื้อ... ไม่ได้คลื่นความถี่เดียวกันเลย
รถถังคุงคืออะไร??
"นี่เธอดูอะไรทุกวี่ทุกวันกันแน่" ฉือลี่เซินเอานิ้วจิ้มหน้าผากฉือเฉี่ยน "เหมือนแม่เธอตอนเด็กไม่มีผิด ปากเอาแต่พร่ำเพ้อถึงท่านประธานจอมเผด็จการ สุดท้ายก็ไปหลงเด็กผู้ชายกระจอกจนจะเป็นจะตาย"
จนกระทั่งไม่เอาครอบครัวเลย
คิดพลาง ฉือลี่เซินสีหน้าเย็นชืด "ต่อไปถ้าเธอเอาเยี่ยงแม่เธอ ฉันจะหักขาเธอเป็นคนแรก"
ฉือเฉี่ยนโบกมือ "คุณปู่สบายใจได้เลย เรื่องนี้หนูกับสวรรค์ตกลงกันไว้ตั้งนานแล้ว"
"หา?"
"หนูบอกท่านว่า ชาตินี้ดอกท้อในดวงชะตาจะบานไม่บานช่าง ขอแค่ต้นไม้แห่งความร่ำรวยบานก็พอ"
ฉือลี่เซินยิ้มจาง "ก็ดีกว่าแม่เธอเป็นกอง"