ฉือเฟิงเซียวคิดว่าเธอครั้งนี้ทำสเกตบอร์ดขึ้นมาอีก
ตอนแรกที่ออกภาคสนาม เธอใช้วัสดุจำกัดทำสเกตบอร์ดไม้แบบยืดหดได้ออกมา
แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่า——
ครั้งนี้เธอกลับทำเลื่อนหิมะออกมาได้!
ลั่วฟานอ้าปากค้าง
เด็กยุคนี้เก่งกันขนาดนี้เลยเหรอ??
ฉือเฉี่ยน: "ตอนแรกฉันว่าจะทำสเกตบอร์ด แต่คิดว่ามันไม่ค่อยมั่นคง แถมยังเหนื่อยอีก เลยเปลี่ยนใจทำใหม่"
ฉือเฟิงเซียวมุมปากกระตุก "เปลี่ยนแค่เล็กน้อย ปืนอัดลมกลายเป็นปืนใหญ่เลยเหรอ?"
หล่อนใช้แค่มีดกับค้อน ทำเจ้าใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไงกัน?
"อันนี้ทำง่ายกว่า" ฉือเฉี่ยนพูด
"เป็นไม้ทั้งหมด กลัวว่าจะพังกลางทางไหม?"
ลั่วจื่อฉวน: "ไม่พังหรอก หล่อนใช้โครงสร้างไม้ประกบกัน โครงสร้างแบบนี้ทำโครงออกมาแล้วยืดหยุ่น รองรับการบิดเบี้ยวได้บ้าง"
"เพราะมันยึดติดกันและค้ำจุนซึ่งกันและกัน ถึงจะดูบางแต่ก็รับแรงมหาศาลได้ ไม่พังง่ายๆ หรอก"
ตอนแรกพวกเขาแค่คิดว่าเลื่อนอันนี้เท่มาก
พอฟังคำอธิบายของลั่วจื่อฉวนจบ ในหัวเหลือเพียงสองคำ
สุดยอด
ลั่วฟานแอบถามฉือเฟิงเซียว: "พี่ฉือ น้องเฉี่ยนที่บ้านคุณ เวลาอยู่บ้านปกติเล่นบล็อกไม้แบบนี้เหรอ?"
ฉือเฟิงเซียวนิ่งไปครู่ "ไม่ เธอปกติชอบนอนมากกว่า"
แล้วหล่อนไปเรียนมาจากไหนเนี่ย??
เสิ่นเจียซูยกมือขึ้น: "องค์หญิง หนูมีคำถาม!"